Abstract
<jats:p>Аннотация: Мазкур мақола Александр Сергеевич Пушкиннинг Шарқ маданияти ва адабиётига бўлган қизиқишини таҳлил қилишга ҳамда шарқий мотивларнинг унинг бадиий дунёқарашини шакллантиришдаги ўрнини аниқлашга бағишланган. Мақолада шоирнинг Шарқ ҳақидаги билим манбалари — таълим муҳити, мутолаа доираси, журнал нашрлари ва замондошлар таъсири кўриб чиқилади. Пушкиннинг араб ва форс адабиёти, фалсафаси ва мифологияси билан танишлиги, шунингдек, шарқ мавзусининг унинг асарларида акс этишига алоҳида эътибор қаратилган. «Пушкин ва Шарқ» муаммоси «Ғарб — Шарқ» маданий-тарихий муқобиллиги ҳамда Россиянинг тарихий тақдири ҳақидаги мулоҳазалар контекстида таҳлил қилинади. Хулоса қилиб айтиш мумкинки, Пушкин ижодида Шарққа мурожаат қилиш чуқур ва концептуал хусусиятга эга бўлиб, рус адабиётининг бадиий чегараларини кенгайтиришга хизмат қилган ҳамда адабий дид ва кейинги анъаналар ривожига салмоқли таъсир кўрсатган.</jats:p>