Abstract
<jats:p>Bu çalışma, üretken yapay zeka araçlarıyla animasyon üretiminin bütün hattını, prompt tabanlı görsel oluşturmadan görselden videoya dönüşüme ve kurguya uzanan aşamalarıyla uygulamalı olarak ele almaktadır. Kuramsal zeminde üretken modellerin çalışma mantığı, prompt kavramının kendine özgü kuralları olan bir üretim dili olarak konumu ve yapay zeka ile üretilen hareketli görüntünün animasyon geleneği içindeki yeri tartışılmakta; uygulama katmanında komut anatomisi, olumsuz komut ve parametre kullanımı, stil ve karakter tutarlılığı, referans görselle üretim, animasyona uygun kare tasarımı, hareket komutlarının beş katmanlı yapısı ile kurgu ve son işlem süreçleri ortaya konmaktadır. Bütün ilkeler, yazar tarafından üretilen Gevher Nesibe Şifahanesi konulu kısa animasyon üzerinden sınanmaktadır: Anadolu Selçuklu dönemine ait bu tarihi anlatının karakter tasarımı, dram sahneleri, gerçek külliyenin hava fotoğrafına ve müze canlandırmalarına dayanan mimari yeniden canlandırması, minyatür kaynaklı görselleştirmeleri ve 134 saniyelik nihai kurgusu, başarıları ve başarısızlıklarıyla birlikte belgelenmektedir. Vaka üzerinden kimlik seyrelmesi, model önyargısının komutu ezmesi, referansın kalıtım bedeli ve kişiler arası etkileşim komutlarının kırılganlığı gibi bulgular gösterilmekte; çözüm olarak karakter föyü, çevrim föyü, kanonik ifade sabitleme ve referansla üretim gibi teknikler önerilmektedir. Çalışma, telif, emek ve kültürel miras temsili tartışmalarını da kapsamakta; üretken araçlarla çalışmada kalıcı olanın belirli yazılımlar değil tarif etme, seçme, yineleme ve kurgulama becerisi olduğu sonucuna ulaşmaktadır.</jats:p>