Abstract
<jats:p>Bu araştırma, restoran bağlamında yalnız yemek yeme deneyimini (solo dining), bireyin psikolojik yalnızlık durumuna indirgemeden, kamusal ve sosyal bir ortamda deneyimlenen çok boyutlu bir tüketim pratiği olarak kavramsal açıdan ele almaktadır. Alanyazın temel alınarak nitel bir yaklaşımla yürütülen çalışma, restoranlarda yalnız yemek yeme deneyiminin hangi bileşenler aracılığıyla şekillendiğini ve bu deneyimin nasıl anlamlandırıldığını ortaya koymayı hedeflemektedir. İnceleme kapsamında, yalnız yemek yeme davranışının tek tip bir olgu olmadığı; bireysel güdüler, sosyal normlar, fiziksel çevre, diğer müşterilerin varlığı ve hizmet etkileşimlerinin etkileşimi sonucunda farklı deneyimsel anlamlar kazandığı görülmüştür. Bulgular, restoranda yalnız yemek yeme deneyiminin bir yandan özgürlük, yemeğe odaklanma ve kendine zaman ayırma gibi olumlu değerler üretirken, diğer yandan kamusal görünürlük, algılanan sosyal yargılar ve rahatsızlık gibi olumsuz boyutlar da içerebildiğini göstermektedir. Bu doğrultuda çalışmada, restoranlarda yalnız yemek yeme deneyimini açıklamaya yönelik bütüncül bir kavramsal model önerilmektedir. Önerilen model, deneyimi şekillendiren bileşenler ile bireyin deneyimi olumlu ya da olumsuz anlamlandırma biçiminin, davranışsal çıktılar üzerindeki düzenleyici rolünü vurgulamaktadır. Çalışma restoranda yalnız yemek yeme kapsamında, alanyazına kavramsal bir çerçeve sunmakta ve gelecekte yapılacak araştırmalar için bir zemin oluşturmaktadır.</jats:p>