Abstract
<jats:p>Erkek hipogonadizmi, testosteron eksikliği ve buna eşlik eden semptom ve bulgularla karakterize önemli bir klinik sendromdur. Prevalansı yaşla birlikte artmakta olup, obezite, tip 2 diyabet ve metabolik sendrom gibi komorbiditelerle yakından ilişkilidir. Bu durum, cinsel fonksiyon bozuklukları, kas kütlesinde azalma, kemik yoğunluğunda düşüş, bilişsel fonksiyonlarda bozulma ve genel yaşam kalitesinde azalma gibi çok sayıda sistemi etkileyen sonuçlara yol açabilir. Ürolojik pratikte sıkça karşılaşılan bu sendromun yönetimi, sadece testosteron seviyelerinin düzeltilmesini değil, aynı zamanda altta yatan nedenlerin araştırılmasını, hasta beklentilerinin yönetilmesini ve potansiyel risklerin dikkatle değerlendirilmesini gerektirir. Tanı süreci, spesifik semptomların varlığında, sabah saatlerinde ve en az iki ayrı ölçümde total testosteron seviyesinin düşük olduğunun doğrulanmasına dayanır. Tedavide temel yaklaşım testosteron replasman tedavisi (TRT) olmakla birlikte, tedavi kararı hastanın yaşına, komorbiditelerine, fertilite beklentisine ve potansiyel kontrendikasyonlara göre bireyselleştirilmelidir. Özellikle fertilite planlayan erkeklerde veya prostat ve meme kanseri gibi durumlarda TRT'nin riskleri ve alternatif tedavi seçenekleri dikkatle ele alınmalıdır. Erkek hipogonadizminin etkin yönetimi, ürologların merkezde yer aldığı, endokrinoloji, kardiyoloji, androloji ve birinci basamak hekimlerinin dahil olduğu multidisipliner bir yaklaşım gerektirir. Bu bölüm, erkek hipogonadizmine ürolojik perspektiften güncel tanı, tedavi ve yönetim stratejilerini uluslararası kılavuzlar ışığında özetlemektedir.</jats:p>