Abstract
<jats:p>Merhamet yorgunluğu sendromu, duygusal emeğin çok yoğun kullanıldığı sağlık hizmetlerinde çalışan tüm sağlık çalışanları açısından giderek daha fazla fark edilen psikososyal bir risk faktörüdür. Bu çalışmadaki amaç merhamet yorgunluğu sendromunun kuramsal ve örgütsel boyutları ile ele almak ve sağlık yönetimi açısından değerlendirmektir. Merhamet yorgunluğu sendromu, stres faktörleri ile ilgili kuramlar, tükenmişlik gibi faktörlerin yanında örgütsel boyutları ile ele alınan ve kavramlaştırılan bir yapıya sahiptir. Özellikle sağlık hizmetlerindeki yoğun çalışma koşulları, rollerin belirsizliği, duygusal emek ve yönetim ile ilgili destek eksikliği gibi örgütsel faktörler bir bütün olarak ele alınmalıdır. Örgütsel olarak merhamet yorgunluğu sağlık çalışanlarının psikolojik iyi oluş, iş tatmini, örgütsel bağlılık ve sağlık çalışanlarının vermiş oldukları hizmetin kalitesi ve işten ayrılma niyeti gibi kavramlarla yakından ilişkilidir. Merhamet yorgunluğu sendromu sadece bireysel olarak çalışanı değil örgütün stratejik hedeflerini de negatif olarak etkileyebilmektedir. Bu bağlamda sağlık yöneticilerinin bunun farkında olması önleyici ve düzeltici örgütsel faktörlere eğilmeleri önem arz etmektedir. Sağlık çalışanları açısından hakkaniyetli bir işi yükü dağılımı, ergonomik koşulların çalışan lehine iyileştirilmesi ve dayanıklılığı artırıcı eğitim programları stratejilerinin belirlenmesi anlamlıdır. Sonuç olarak merhamet yorgunluğu bireysel, örgütsel ve yönetsel olarak ele alınılması gereken bir kavramdır. Bu kapsamda sağlık politikacılarının geliştireceği modeller ve stratejiler sağlık çalışanlarını güçlendirirken aynı zamanda da örgütsel performans üzerinde olumlu katkı sağlayacaktır.</jats:p>