Abstract
<jats:p>Otel yangınları, barındırdıkları yüksek can kaybı potansiyeli ve turizm sektörüne yönelik yıkıcı etkileri nedeniyle afet ve kriz yönetimi literatüründe önemli bir araştırma alanı olarak öne çıkmaktadır. Tarihte yaşanan Daeyeonggak (1971), Winecoff (1946), Dupont Plaza (1986) gibi çok büyük ve yıkıcı otel yangınları ile yakın dönemde meydana gelen Bolu Kartalkaya Grand Kartal Otel yangını, farklı dönemlerde ve koşullarda gerçekleşmiş olsalar da, kriz yönetimi ve afet müdahalesi bağlamında karşılaştırmalı incelemeye elverişli örnekler sunmaktadırlar. Bu çalışmanın amacı, söz konusu vakaları afet ve kriz yönetimi açısından inceleyerek yangın güvenliği, kriz yönetimi, tahliye süreçleri ve iletişim stratejileri açısından benzerlik ve farklılıkları ortaya koymak ve bu sayede gelecekte benzer olası vakaların önüne geçmek ya da yıkıcılıklarını azaltmaktır. Çalışmada alan yazın incelemesi yöntemi kullanılmış, resmi raporlar, basın haberleri ve akademik literatür taranarak veriler derlenmiştir. Bulgular, büyük can kaybı yaşanan otel yangını olaylarında birkaç istisnai durum hariç benzer ihmalleri ortaya koymaktadır. Genelde yetersiz güvenlik altyapısının yüksek can kaybına yol açmakta, tahliye ve kriz iletişimi alanlarında gözlenen eksiklikler de can kayıplarını artırmaktadır. Sonuç olarak, otel yangınlarının yalnızca bir güvenlik sorunu değil, aynı zamanda afet ve kriz yönetimi ile turizm sürdürülebilirliği açısından stratejik bir mesele olduğu anlaşılmaktadır. Bu doğrultuda, daha güçlü kriz iletişimi protokolleri, düzenli tahliye tatbikatları ve turizm sektörüne özel afet yönetimi politikalarının geliştirilmesi önerilmektedir.</jats:p>