Abstract
<jats:p xml:lang="tr">Ekonomik ve sosyal stratejilerin evrimini inceleyen standart evrimsel oyun modelleri, genellikle örtük bir ergodiklik varsayımına dayanır: yani oyunun yapısının/rejiminin (ödeme matrisinin) zamanla sabit kaldığı ve geçmiş verilerin geleceği öngörmekte güvenilir olduğu kabul edilir. Post-Keynesyen iktisat ise ekonomik dünyanın non-ergodik (yapısal olarak değişken ve öngörülemez) olduğunu, dolayısıyla radikal belirsizlik altında rasyonel optimizasyonun geçersizleştiğini savunur. Bu çalışma, söz konusu paradigmal boşluğu doldurmak üzere, değişen çevresel koşullar altında stratejilerin evrimini analiz eden iki seviyeli bir meta-evrimsel model geliştirmektedir. Modelde, strateji paylarının evrimi replikatör dinamiği ile tanımlanırken, oyunun çevresi Poisson süreciyle rassal yapısal kırılmalara uğramaktadır. Popülasyonda iki strateji rekabet halindedir: (i) mevcut durumu yüksek maliyetle öğrenip optimum tepki vermeye çalışan optimize edici ajanlar ve (ii) çevresel değişimleri dikkate almadan düşük maliyetli ve yeterli düzeyde karar kuralını uygulayan sezgisel ajanlar. Analitik çözümlemeler ve ajan-tabanlı simülasyonlar göstermektedir ki, istikrarlı (ergodik-benzeri) bir çevrede yüksek getiri potansiyeli sayesinde optimize edici strateji baskın çıkarken, sık yapısal kırılmaların yaşandığı non-ergodik bir dünyada evrimsel süreç sezgisel stratejiyi seçmektedir. Bu bulgu, radikal belirsizlik altında konvansiyonlar ve hayvani güdü gibi kavramların, rasyonel optimizasyona kıyasla daha dayanıklı evrimsel mekanizmalar olarak ortaya çıktığını göstererek literatüre kuramsal bir katkı sunmaktadır.</jats:p>