Abstract
<jats:p xml:lang="tr">Bu çalışma, dijitalleşmenin hızlanmasıyla birlikte modern bireylerde belirginleşen yalnızlık olgusunu sosyolojik bir perspektiften incelemektedir. Dijital teknolojilerin yaygınlaşması, bireyler arasında sanal bağlantıların artmasına karşın anlamlı sosyal ilişkilerin zayıflaması şeklinde paradoksal bir durum yaratmaktadır. Bu bağlamda araştırma, dijitalleşmenin birey–toplum ilişkilerinde yol açtığı dönüşümü analiz ederek dijital çağda ortaya çıkan ‘dijital yalnızlık’ fenomenini fütürist sosyoloji yaklaşımıyla ele almaktadır. Çalışmada, 2010–2025 yılları arasında yayımlanan 38 akademik eser betimsel içerik analiziyle incelenmiş; sosyal medya kullanımı, tek kişilik hane oranlarındaki artış ve boş zamanın dijitalleşmesi gibi göstergelerin sosyal izolasyonu güçlendirdiği bulgulanmıştır. Nitel tematik kodlama ve destekleyici nicel göstergeler, dijital bağlantılılığın artışıyla derin sosyal bağların zayıflaması arasında negatif yönlü örüntüler olduğunu göstermektedir. Çalışma, bu eğilimin gelecekte daha bireyci ve duygusal açıdan daha izole toplum yapılarına yol açabileceğini öngörmektedir. Bu nedenle teknolojinin sosyal ilişkileri destekleyecek biçimde tasarlanmasını amaçlayan ‘dijital sosyal sözleşme’ ilkeleri önerilmektedir. Sonuç olarak çalışma, dijital çağın sosyal patolojilerini anlamayı ve gelecekteki toplumsal yapılar için çözüm odaklı bir çerçeve sunmayı amaçlamaktadır.</jats:p>