Abstract
<jats:p xml:lang="tr">Son çeyrek asırda hızla dijitalleşen dünyada devletlerin, vatandaşlarıyla kurduğu ilişki şekli köklü bir biçimde değişime uğramıştır. E-Devlet gibi dijital kamu hizmet platformları, kamu hizmetlerinin vatandaşlara ulaştırılmasını hızlandırırken bireylerin kişisel verileri, devletin denetimi ve tasarrufu altına giren stratejik birer kaynağa dönüşmektedir. Bu durum; mahremiyet, veri güvenliği ve kamusal etik kavramları arasındaki sınırların yeniden tanımlanması ihtiyacını doğurmuştur. Avrupa Birliği, Amerika Birleşik Devletleri, Hindistan ve Çin gibi gelişmiş uluslararası organizasyon ve ülkeler, birbirinden farklı dijital devlet modellemelerini ortaya koyarak verilerin korunması noktasında önemli farklılıklar göstermektedirler. Bu çalışmada, söz konusu modeller karşılaştırmalı bir yöntem ile incelenerek dijital kamu hizmetleri platformlarının etik temelleri, mahremiyet politikaları ve gözetim rejimleri analiz edilmiştir. Çalışma, gözetim toplumu ve gözetim kapitalizmi gibi kuramsal altyapılar eşliğinde zenginleştirilmiş ve bireyin dijital çağda sahip olduğu kırılgan ve hassas konumu ele alınmıştır. Veri yönetimi ile kamu yararı arasındaki etik temelli tartışmalar sorgulanarak dijital devlet ekosisteminin güven inşa eden, hakları esas alan ve topluma hesap verebilen bir yapıda olması için çözüm önerileri sunulmaktadır.</jats:p>