Abstract
<jats:p>Հոդվածը նվիրված է պետության կառավարման ձևերի համեմատաիրավական վերլուծությանը։ Ուսումնասիրվել են կառավարման տարբեր ձևերի պայմաններում պետական իշխանության մարմինների կարգավիճակին, դրանց ձևավորման կարգին, իշխանության ճյուղերի բաժանմանն ու հավասարակշռմանը, վերահսկողությանը վերաբերող հարցեր։ Պատմական և համեմատաիրավական վերլուծության մեթոդներով հետազոտվել են նախագահական, պառլամենտական և խառը կառավարման ձևեր ունեցող պետությունների առանձնահատկությունները։ Խնդրո առարկան դիտարկվել է տարբեր տեսանկյուններից, քննարկվել ՀՀ սահմանադրական շինարարության համատեքստում։ Հոդվածի նպատակն է վերլուծել պետության կառավարման տարբեր ձևերին բնորոշ հատկանիշները, իսկ խնդիրն է Հայաստանի Հանրապետության օրինակով բացահայտել դրանց ուժեղ և թույլ կողմերը, կատարել ընդհանրացումներ, եզրակացություններ։ Հոդվածի տեսական հիմքն են կազմել թեմային առնչվող գիտական աշխատանքները, իսկ նորմատիվ իրավական հիմքը՝ Հայաստանի և այլ պետությունների Սահմանադրությունները, համապատասխան օրենսդրական ակտերը։ Ուսումնասիրության արդյունքում, որպես Հայաստանի Հանրապետության համար առավել նպատակահարմար կառավարման ձև, առաջարկվում է կիսապառլամենտական համակարգը։ Միաժամանակ, առաջարկվում է վերանայել լիազորությունների բաշխումը սահմանադրական ինստիտուտների միջև։ Պետության կառավարման բոլոր ձևերի դեպքում էլ անհրաժեշտ է համարվում Սահմանադրությամբ պետական իշխանության ճյուղերի միջև զսպումների և հակակշիռների այնպիսի հստակ կառուցակարգերի ամրագրումը, որոնք կկանխեն իշխանության որևէ թևում լիազորությունների գերկուտակումը և կնպաստեն հասարակության ու պետության ներդաշնակ զարգացմանը։</jats:p>