Abstract
<jats:p>Ներածություն. Ուղեղիկ-կամրջային անկյան (ՈւԿԱ) ուռուցքների վիրահատական բուժումը նորագոյացության հեռացումն է տարբեր եղանակներով։ Ընդ որում ներվիրահատական ամենահաճախ հանդիպող բարդությունը դիմային նյարդի վնասումն է, որը պայմանավորված է նյարդի համապատասխան տեղագրությամբ։ Վերանյարդավորման գործընթացը միշտ չէ, որ ապահովում է անհրաժեշտ արդյունք, ինչն էլ նման խնդիրներով հիվանդների մոտ հետվիրահատական վարման օպտիմալացման և բուժման նոր մեթոդների փնտրման շարժառիթը հանդիսացավ՝ դիմային նյարդի յատրոգեն նեյրոպաթիայի բուժման արդյունավետության բարձրացման նպատակով։ Նպատակ. Սույն լայնույթային պրոսպեկտիվ հետազոտության նպատակն է վերլուծել ՈւԿԱ նորագոյացություններով հիվանդների մոտ դիմային նյարդի ներվիրահատական վնասումից հետո նյարդի վերականգնման գործընթացի և դրա արդյունավետության վրա սոցիալ-ժողովրդագրական, էնդոգեն և էքզոգեն գործոնների ազդեցությունը: Նյութեր և մեթոդներ. Կատարված բուժումից կախված՝ ընտրված մասնակիցները բաժանվել են 3 խմբի։ Առաջին խմբում (n=44) այն հիվանդներն էին, որոնք վերանյարդավորումից հետո ենթարկվել են ստանդարտ հետվիրահատական բուժման, երկրորդում (n=41) ներառված էին հիվանդներ, որոնց մոտ վերանյարդավորումից հետո ստանդարտ հետվիրահատական բուժումը զուգակցվել է տեղային նյարդա-էլեկտրախթանման միջամտության հետ, իսկ երրորդ խմբի (n=42) հիվանդները ստացել են համակցված թերապիա՝ ստանդարտ, նյարդա-էլեկտրախթանման և դեղորայքային միջամտության կիրառմամբ: Մասնակիցները կլինիկական խմբերի են բաժանվել պատահականության սկզբունքով: Արդյունքներ. Սոցիալ-ժողովրդագրական բնութագրերն ունեցել են որոշակի ազդեցություն դիմային նյարդի գործառութային ակտիվության վերականգնման արդյունավետության վրա միայն 1-ին և 2-րդ խմբերի պացիենտների մոտ։ 3-րդ խմբում նման կապակցվածությունը, բացառությամբ զբաղվածության գործոնի, բացակայում էր։ Բոլոր 3 խմբերում պացիենտների կլինիկական բնութագրերից II տիպի շաքարային դիաբետի, գիրության, աթերոսկլերոզի առկայությունը, ինչպես նաև, վնասումից հետո վերանյարդավորման ժամկետն ունեցել են արտահայտված ասոցիատիվ կապ վերանյարդավորման արդյուքնի հետ։ Երկրորդ խմբի պացիենտների մոտ վերականգնման շրջանի վրա արտահայտված ազդեցություն է ունեցել նաև նորագոյացության հեռացման ծավալի գործոնը, ընդ որում, դիմային նյարդի վերանյարդավորման դրական դինամիկա է գրանցվել 1-ին և 2-րդ խմբերի պացիենտների մոտ նորագոյացության ամբողջական և սուբտոտալ հեռացման դեպքում։ Հիվանդների առաջին խմբի մոտ հետվիրահատական ընթացքի վրա ազդող գործոնների քանակը եղել է առավելագույնը. վերը թվարկած ցուցանիշներից բացի ազդող գործոններ են եղել նաև ուղեկցող հիվանդությունների առկայության ընդհանուր ցուցանիշը և շողացող առիթմիան։ Մինչդեռ 3-րդ խմբի հիվանդների մոտ որպես ազդող գործոններ են հանդես եկել միայն աթերոսկլերոզը, գիրությունը, II տիպի շաքարային դիաբետը և վնասումից հետո վերանյարդավորման ժամկետը։ Վերանյարդավորման դրական արդյունքի և վնասումից հետո 1-6 ամսվա ընթացքում կատարված վերանյարդավորման միջև արտահայտված կոռելյացիոն կախվածություն դիտվել է բոլոր կլինիկական խմբերում։ Եզրահանգում. Սույն աշխատությունն առաջինն է, որ ուսումնասիրում է էլեկտրախթանման և դեղորայքային թերապիայի համակցված մեթոդը՝ դիմային նյարդի յատրոգեն նեյրոպաթիայի բուժման արդյունավետության վրա սոցիալ-ժողովրդագրական և կլինիկական գործոնների ազդեցությունը նվազեցնելու նպատակով: Սա նոր հեռանկարներ է բացում համակցված թերապիայի կլինիկական արդյունավետության ուսումնասիրման համար՝ գործառութային ակտիվության սանդղակների և էլեկտրոնեյրոմիոգրաֆիկ տվյալների միջոցով դիմային նյարդի վերականգնումը գնահատելու միջոցով: Ստացված արդյունքները անուղղակիորեն հաստատում են հեղինակի կողմից իրականացված էլեկտրախթանման և դեղորայքային թերապիայի համակցված մեթոդի արդյունավետությունը:</jats:p>