Abstract
<jats:p>Introduction. Neovascular age–related macular degeneration, diabetic macular edema, and macular edema secondary to retinal vein occlusion are leading causes of persistent central vision loss. Faricimab is the first bispecific intravitreal agent targeting both VEGF–A and Ang–2, potentially providing meaningful early anatomical and functional benefits in real–world practice. Aim. To assess the real–world effectiveness and safety of faricimab (6 mg/0.05 mL) in patients with neovascular age–related macular degeneration (nAMD), diabetic macular edema (DME), and macular edema secondary to central retinal vein occlusion (CRVO). Materials and Methods. Twelve treatment–naïve patients who had not previously received intravitreal therapy with vascular endothelial growth factor (VEGF) inhibitors were included: 4 patients in each cohort (nAMD, DME, and CRVO). All patients received four monthly intravitreal injections of faricimab (6 mg), with assessment of best–corrected visual acuity (BCVA) and central retinal thickness (CRT). Results. OCT demonstrated a reduction in the severity of macular edema in all patients across all cohorts after the loading phase. In the overall group, BCVA improved from 0.23 ± 0.22 to 0.56 ± 0.34 (p = 0.016). CRT decreased from 503 ± 129 μm to 328 ± 76 μm (p = 0.003). No serious injection–related complications were observed. Conclusion. After the loading phase, faricimab showed early signs of functional and anatomical improvement with a favorable safety profile. Key words: Wet Macular Degeneration, Macular Edema, Diabetic Retinopathy, Retinal Vein Occlusion, Intraocular Injections.</jats:p> <jats:p>Введение. Неоваскулярная возрастная макулярная дегенерация (нВМД), диабетический макулярный отек (ДМО) и макулярный отек при тромбозе вены сетчатки (ТВС) остаются частыми причинами стойкого снижения центрального зрения и требуют регулярной анти–VEGF терапии. Фарисимаб – первый биспецифический препарат, одновременно блокирующий VEGF–A и Ang–2, что может усилить и стабилизировать анатомо–функциональный ответ в реальной клинической практике. Цель. Оценить эффективность и безопасность Фарисимаба (6 мг/0,05 мл) в реальной клинической практике у пациентов с нВМД, ДМО и макулярным отеком при ТВС. Материалы и методы. В исследовании участвовали 12 пациентов, ранее не получавших интравитреальной терапии ингибиторами фактора роста сосудистого эндотелия: по 4 пациента в каждой когорте (нВМД, ДМО, ТВС). Всем выполнено четыре ежемесячные интравитреальные инъекции Фарисимаба (6 мг) с оценкой максимально корригированной остроты зрения (МКОЗ) и центральной толщины сетчатки (ЦТС). Результаты. По данным ОКТ после загрузочной фазы у всех пациентов во всех когортах отмечено уменьшение выраженности макулярного отека. В общей когорте МКОЗ увеличилась с 0,23 ± 0,22 до 0,56 ± 0,34 (p = 0,016). Центральная толщина сетчатки уменьшилась с 503 ± 129 мкм до 328 ± 76 мкм (p = 0,003). Серьезных осложнений, связанных с инъекциями, не зарегистрировано. Заключение. После загрузочной фазы Фарисимаб продемонстрировал ранние признаки функционального и анатомического улучшения при благоприятном профиле безопасности. Ключевые слова: влажная возрастная макулярная дегенерация, макулярный отек, диабетическая ретинопатия, окклюзия вен сетчатки, внутриглазные инъекции.</jats:p> <jats:p>Кіріспе. Неоваскулярлы жасқа байланысты макулярлық дегенерация, диабеттік макулярлық ісіну және торқабық венасының окклюзиясына байланысты макулярлық ісіну орталық көрудің тұрақты төмендеуінің негізгі себептерінің бірі болып табылады. Фарисимаб – VEGF–A және Ang–2–ні бір мезгілде тежейтін алғашқы биспецификалық препарат, бұл нақты клиникалық тәжірибеде айқын анатомиялық және функционалдық әсер беруі мүмкін. Мақсаты. Неоваскулярлы жасқа байланысты макулярлық дегенерациясы (нЖБМД), диабеттік макулярлық ісінуі (ДМІ) және торқабық венасының тромбозына байланысты макулярлық ісінуі (ТВТ) бар пациенттерде фарисимабтың (6 мг/0,05 мл) тиімділігі мен қауіпсіздігін бағалау. Материалдар мен әдістер. Зерттеуге бұрын тамырлық эндотелий өсу факторының тежегіштерімен (ТЭӨФТ) интравитреалды ем алмаған 12 пациент қатысты: әр когортада 4 пациенттен (нЖБМД, ДМІ, ОТВТ). Барлық пациентке Фарисимабтың (6 мг) төрт ай қатарынан ай сайын интравитреалды инъекциясы жасалды; ең жоғары түзетілген көру өткірлігі (ЕЖТКӨ) және орталық торқабық қалыңдығы (ОТҚ) бағаланды. Нәтижелер. ОКТ деректері бойынша жүктемелік фазадан кейін барлық топтардағы барлық пациенттерде макулярлық ісінудің айқындылығы төмендеді. Жалпы топта ЕЖТКӨ 0,23 ± 0,22–ден 0,56 ± 0,34–ке дейін артты (p = 0,016). Торқабықтың орталық қалыңдығы 503 ± 129 мкм–ден до 328 ± 76 мкм–ге дейін төмендеді (p = 0,003). Инъекцияларға байланысты асқынулар тіркелмеді. Қорытынды. Жүктемелік фазадан кейін Фарисимаб функционалдық және анатомиялық жақсарудың ерте белгілерін көрсетті және қауіпсіздік профилі қолайлы болды. Түйіндісөздер: ылғалды жасқа байланысты макулярлық дегенерация, макулярлық ісіну, диабеттік ретинопатия,торқабық венасының окклюзиясы, көз ішіне инъекция</jats:p> <jats:p>ылғалды жасқа байланысты макулярлық дегенерация, макулярлық ісіну, диабеттік ретинопатия,торқабық венасының окклюзиясы, көз ішіне инъекция.</jats:p>