Abstract
<jats:p>Od 130 lat istnieje w Polsce tradycja uprawiania i nauczania filozofii będąca polską odmianą filozofii analitycznej. Tradycję tę zapoczątkował Kazimierz Twardowski (1866–1938), wygłaszając 15 listopada 1895 roku wykład inauguracyjny na Uniwersytecie Lwowskim. Grupę uczniów Twardowskiego oraz ich następców w dalszych pokoleniach oznacza się dziś nazwą Szkoły Lwowsko-Warszawskiej (SLW). Przedstawiciele tak rozumianego nurtu działają do dziś. W oddawanej do rąk czytelnika książce zostało ukazane dziedzictwo Szkoły Lwowsko-Warszawskiej. Zebrano w niej głosy uczonych zachowujących związek ze Szkołą – przez odwołania do jej etosu, metodologii i problematyki lub w formie badań historycznych nad jej dorobkiem. Punktem wyjścia do namysłu były trzy pytania postawione przez prof. Annę Brożek dyskutantom na 12 Polskim Zjeździe Filozoficznym w Uniwersytecie Łódzkim w 2023 roku: „Które elementy dziedzictwa SLW: (a) są najważniejsze / najcenniejsze? (b) wymagają jeszcze (ewentualnie: ponownego) zbadania? (c) powinny być kontynuowane?”. W pierwszej części książki oceniono aktualny stan badań nad dziedzictwem Szkoły, w drugiej – przedstawiono założenia programowe, na jakich opierała się Szkoła, w trzeciej – przypomniano najważniejsze osiągnięcia naukowe Szkoły w psychologii, logice, ontologii i etyce, w czwartej – podano przykłady nawiązywania do dorobku Szkoły, w piątej – przywołano wybrane postacie wybitnych przedstawicieli Szkoły, mogących dziś stanowić wzór do naśladowania. Autorami zamieszczonych w książce wypowiedzi są badacze w różnym wieku i o różnych specjalnościach, pochodzący z kilkunastu polskich i zagranicznych instytucji naukowych.</jats:p>