Abstract
<jats:p>Հոդվածում քննարվում է Հայոց ցեղասպանությունից հետո ստեղծված իրավիճակը, երբ հայության մի ստվար հատվածը հաստատվել էր հայրենիքի սահմաններից դուրս։ Ներկայացվում է դաշնակցական գործիչների «Հոգևոր Հայաստան» գաղափարախոսությունը՝ որպես սփյուռքի համախմբման գաղափարական հենք։ Ներկայացվում և վերլուծվում է «սփյուռք» եզրույթը հայերենում, ինչպես նաև պատմագիտական տեսակետները հայ իրականությունում դրա կիրառման վերաբերյալ։ Հոդվածը համակողմանիորեն անդրադառնում է նաև ձևավորման փուլում՝ 1920-ականներին, հայկական սփյուռքի տեղաբաշխվածության և թվաքանակի ընդհանուր պատկերին։</jats:p>
Show More
Keywords
Ներկայացվում
սփյուռքի
նաև
Հոդվածում
քննարվում