Abstract
<jats:p>Ավագ դպրոցական տարիքը անձի զարգացման այն փուլն է, երբ շարունակվում է սոցիալական ինքնության, արժեքային համակարգի և միջանձնային հարաբերությունների կառուցման հմտությունների ձևավորման գործընթացը։ Կրթական միջավայրում ձևավորվող սոցիալական փորձառությունը կարող է նպաստել կամ խոչընդոտել ավագ դպրոցականի արդյունավետ ինտեգրմանը հասարակության մեջ։ Այդ համատեքստում բուլինգը՝ որպես ինտենսիվ ու համակարգված հոգեբանական կամ ֆիզիկական ճնշում, դառնում է լուրջ մարտահրավեր թե՛ սովորողի, թե՛ կրթական համակարգի համար։ Այն մեր իրականության մեջ նորություն չէ, պարզապես ստացել է նոր որակ ու հնչեղություն։ Դրսևորումներն ու շարժառիթները տարբեր են, սակայն հետևանքները նույնն են․ խեղվում է բուլինգի ենթարկված ավագ դպրոցականի անձի ձևավորման ու սոցիալականացման գործընթացը։ Ավելին, բուլինգը խաթարում է ավագ դպրոցականի սոցիալական փոխհարաբերությունները, առաջացնում ինքնանվաստացման, հակառակ դեպքում՝ ագրեսիվ վարքագծի ամրապնդում։ Այնուհանդերձ, դեռևս բուլինգը դիտարկվում է ոչ թե որպես մարտահրավեր, այլ տարիքային առանձնահատկություն ու հույզերի կառավարման անկարողունակություն։</jats:p>