Abstract
<jats:p>Հոդվածը նվիրված է քաղաքացիական օրենսդրակ ան նախաձեռնության ինստիտուտի իրացման հիմնախնդիրներին։ 2015 թվականի սահմանադրական փոփոխությունների արդյունքում Հայաստանի Հանրապետությունում ընդունվեց ժողովրդաիշխանության ուղղակի կամ անմիջական իրականացման նոր ինստիտուտ, որի կիրառման հետ կապված՝ առկա են օրենսդրական ու կազմակերպական լուրջ խնդիրներ և անկատարություններ։ Հոդվածում համեմատաիրավական վերլուծության մեթոդով հետազոտվում են ՀՀ-ում և այլ պետություններում քաղաքացիական օրենսդրական նախաձեռնության ինստիտուտի առանձնահատկությունները։ Հոդվածի նպատակն է վերլուծել ընտրական իրավունք ունեցող քաղաքացիների կողմից քաղաքացիական նախաձեռնության կարգով օրենքի նախագիծ առաջարկելու հիմնահարցերը, իսկ խնդիրն է Հայաստանի Հանրապետության և այլ պետությունների օրինակով բացահայտել քաղաքացիական օրենսդրական նախաձեռնության կարևորությունը և իրացման բարդությունները։ Հոդվածի տեսական հիմքն են կազմում թեմային առնչվող գիտական աշխատանքները, իսկ նորմատիվ իրավական հիմքը՝ ՀՀ և այլ պետությունների սահմանադրությունները, համապատասխան օրենսդրական ակտերը։ Ուսումնասիրության արդյունքում առաջարկվում է վերանայել օրենսդրական նախաձեռնության իրավունքն իրացնող քաղաքացիների թվաքանակը, նույն հարցի վերաբերյալ հանրաքվե անցկացնելու և ընդհանրապես հանրաքվեի պահանջի համար քաղաքացիների նույնացման ստորագրությունների անհրաժեշտ թվի և այլ հարցեր։ Հոդվածն արդիական է և գիտական նորույթ է պարունակում՝ կապված ՀՀ-ում սահմանադրական փոփոխությունների առաջարկությունների հետ, թե ինչպես հստակեցնել և բարելավել ուղղակի ժողովրդաիշխանության ամրապնդմանը միտված քաղաքացիական նախաձեռնության ինստիտուտի նորմատիվ իրավական հիմքերը։</jats:p>