Abstract
<jats:p>Овај рад разматра апокрифно Житије и исповест Свете Асенете као сложен хагиографски текст у којем се лични преображај јунакиње открива кроз динамику брачне љубави и духовног узрастања. Полазећи од интертекстуалних и симболичких веза са библијским мотивима, анализира се на који начин се Асенетин лик гради кроз опозиције светлости и таме, унутра и спо ља, горе и доле, те како се њен пут од идолопоклоничке принцезе до богопросвећене невесте представља као архетипско кретање ка истини. Посебна пажња посвећена је појави Прекрасног Јосифа као медијатора божанске светлости, чије присуство делује катарзично и сотириолошки. Асенетина исповест, подвиг смирења и архангелофанија тумаче се као моменти духовног препорода у складу са богословским разумевањем покајања као процеса исцељења. У раду се разматра и брачна заједница Јосифа и Асенете као икона хри шћанске љубави, која се испољава кроз слободу, дијалог и заједничко узрастање у врлини. Кроз компаративне увиде указује се и на утицај овог апокрифа на српску средњовековну књижевност. Закључује се да апокриф представља изузетан модел хришћанског разумевања љубави као покретачке силе преобра жаја личности.</jats:p>