Abstract
<jats:p>Diş hekimliği materyallerindeki hızlı teknolojik gelişmeler, hastaların artan estetik beklentilerini karşılamak amacıyla sürekli bir değişim içerisindedir. Bu bağlamda cam seramikler; doğal diş dokusuna yakın optik özellikleri, yüksek ışık geçirgenlikleri, floresans özellikleri ve üstün biyouyumluluklarıyla modern restoratif tedavilerin vazgeçilmez bir parçası olmuştur. Tarihsel süreçte feldspatik sistemlerle başlayan bu materyallerin gelişimi, klinik başarısızlıkları önlemek ve mekanik dayanımı artırmak ihtiyacıyla şekillenmiştir. Lösit ve lityum disilikat kristalleri ile güçlendirilmiş yapıların, ardından zirkonyum takviyeli lityum silikatların kullanıma girmesi cam seramiklerin endikasyon sınırlarını önemli ölçüde genişletmiştir. Ek olarak, CAD/CAM teknolojilerinin klinik rutinlere entegrasyonu, restorasyonların üretim hassasiyetini artırmış ve hata payını minimize etmiştir. Günümüzde bu materyaller; minimal invaziv lamina veneerler, inley/onley restorasyonlar, estetik bölge ve posterior tek kuronlar ile vaka seçimi doğru yapıldığında kısa üyeli sabit bölümlü protezlerde güvenle tercih edilmektedir. Ancak materyalin klinik başarısı sadece iç yapısına değil; doğru endikasyona, preparasyon tasarımına, yüzey işlemlerine ve uygulanan adeziv simantasyon protokollerine doğrudan bağlıdır. Bu derlemenin amacı; cam seramiklerin mikroyapısal özelliklerini, güncel sınıflandırma sistemlerini, üretim yöntemlerini ve tarihsel gelişimini geniş bir literatür taraması ışığında incelemektir. Ayrıca diş hekimlerine materyal seçimi ve klinik uygulama aşamalarında rehberlik edecek kanıta dayalı güncel bilgilerin sunulması hedeflenmektedir. Rapid technological advancements in dental materials are constantly evolving to meet the ever-increasing aesthetic expectations of patients. In this context, glass ceramics have become an indispensable part of modern restorative treatments due to their optical properties closely resembling natural tooth structure, high translucency, fluorescence, and superior biocompatibility. Historically starting with feldspathic systems, the developmental journey of these materials has been shaped by the need to prevent clinical failures and enhance mechanical strength. The introduction of structures reinforced with leucite and lithium disilicate crystals, followed by zirconia-reinforced lithium silicates, has significantly expanded the indication limits of glass ceramics. Additionally, the integration of Computer-Aided Design and Computer-Aided Manufacturing (CAD/CAM) technologies into clinical routines has increased the manufacturing precision of restorations and minimized the margin of error. Today, these materials are safely preferred for minimally invasive laminate veneers, inlay and onlay restorations, anterior and posterior single crowns, and, with proper case selection, short-span fixed partial dentures. However, the clinical success of the material depends directly not only on its internal structure but also on the correct indication, preparation design, surface treatments, and the applied adhesive cementation protocols. The aim of this review is to thoroughly examine the microstructural properties, current classification systems, manufacturing methods, and historical development of glass ceramics in the light of an extensive literature review. Furthermore, it aims to provide current, evidence-based information to guide dentists during the material selection and clinical application phases.</jats:p>