Abstract
<jats:p>Endodontik tedavinin başarısı, kök kanal sisteminin anatomik yapısının doğru anlaşılmasına ve bu bilginin klinikte etkin şekilde uygulanmasına bağlıdır. Kök kanal sistemi, kanal sayısı, konfigürasyonu ve apikal bölgedeki varyasyonlar bakımından önemli farklılıklar gösterebilir. Bu nedenle kök kanalının tespit edilememesi ya da yeterince temizlenememesi tedavi başarısızlığına yol açabilmektedir. Kök kanal anatomisinin sınıflandırılmasında Weine ve özellikle Vertucci sınıflandırmaları uzun yıllar temel referans olarak kullanılmıştır. Bununla birlikte günümüzde geliştirilen güncel kodlama sistemi, kök sayısı ve kanal konfigürasyonunu aynı anda tanımlayabilmesi açısından daha kapsamlı bir yaklaşım sunmaktadır. Diş gruplarına göre incelendiğinde maksiller anterior dişlerde çoğunlukla tek kök ve tek kanal görülürken, premolar ve molar dişlerde kök kanal sistemi daha kompleks bir yapı sergilemektedir. Özellikle maksiller molarlarda ikinci mesiobukkal kanal ve mandibular molarlarda midmezial kanal gibi varyasyonlar klinik açıdan önem taşır. Ayrıca füzyon, geminasyon ve taurodontizm gibi gelişimsel anomaliler de kök kanal morfolojisini etkileyebilmektedir. Bu nedenle gelişmiş görüntüleme yöntemleriyle yapılan doğru morfolojik değerlendirme, endodontik tedavinin uzun dönem başarısı açısından büyük önem taşımaktadır. The success of endodontic treatment depends on an accurate understanding of the anatomical structure of the root canal system and the effective application of this knowledge in clinical practice. The root canal system may exhibit significant variations in terms of the number of canals, their configuration, and variations in the apical region. Therefore, the failure to detect a root canal or to adequately clean it may lead to treatment failure. In the classification of root canal anatomy, the systems proposed by Weine and particularly Vertucci have long served as fundamental references. However, the contemporary coding system developed in recent years offers a more comprehensive approach, as it enables the simultaneous identification of both the number of roots and the canal configuration. When evaluated according to tooth groups, maxillary anterior teeth most commonly present with a single root and a single canal, whereas premolar and molar teeth exhibit a more complex root canal system. Variations such as the second mesiobuccal canal in maxillary molars and the middle mesial canal in mandibular molars are of particular clinical importance. In addition, developmental anomalies such as fusion, gemination, and taurodontism may also influence root canal morphology. For this reason, accurate morphological assessment using advanced imaging techniques plays a crucial role in the long-term success of endodontic treatment.</jats:p>