Abstract
<jats:p>Osmanlı İmparatorluğu’nun modernleşme süreci, eğitim, sanat ve mimari alanlarında köklü değişimlere yol açmıştır. Müzelerin, okulların ve sanat kurumlarının kurulması, en belirgin değişimlerin yaşandığı alanlardan birinin resim sanatı olduğunun ve nitelikli bir kültürel dönüşümün göstergesidir. Bu süreçte Batılı estetik normlar ve Osmanlı kültürünün etkileşiminde önemli bir rol üstlenen modern Türk resminin dönüşüm sürecinde, Pera sanat ortamı, Osman Hamdi Bey’in özgün konumu, Osmanlı Ressamlar Cemiyeti ve Galatasaray Sergileri önemli yapı taşlarıdır. 1870 yılından itibaren ortaya çıkan ilk sergi mekanlarıyla birlikte sanat ortamında düşünsel bir kırılma yaşanır. İlerleyen yıllarda düzenlenen sergilerle birlikte Osmanlı toplumunda resim sanatı görünürlük kazanır, entelektüel bir faaliyet olarak sunulurken modernleşmenin de görsel dili işlevini üstlenir. Sanayi-i Nefise’nin de açılmasıyla birlikte, sanatsal bir uğraş olarak resmin prestij kazanması, yeni kurulan sanatçı birlikleri ve beraberinde gelen karma sergi alışkanlıkları ile sanatçıların ve sanatsal faaliyetlerin sayısı giderek artar. Türk sanatının modernleşme sürecinde sanat sergileri; niteliksel gelişimin önemli sonuçlarını ortaya koyması, ilerleyen yıllarda gerçekleşecek sanatsal etkinliklere öncü olması ve sanat piyasasının oluşmasını sağlaması bakımından son derece değerlidir. The Ottoman Empire’s modernization process led to profound changes in the fields of education, art and architecture. The establishment of museums, schools and art institutions serves as an indicator of significant cultural transformation with painting emerging as one of the areas where the most notable changes took place. In the transformation of modern Turkish painting, a process shaped by interaction between Western aesthetic norms and Ottoman culture, Pera art scene, Osman Hamdi Bey’s unique position, The Ottoman Painters’ Society, and Galatasaray Exhibitions served as key building blocks. With the first exhibitions which begins in 1870, a conceptual shift occurred within the art scene. With exhibitions organized in the following years, painting gained visibility within Ottoman society; while presented as an intellectual activity, assumed the role of the visual language of modernization. With the opening of the School of Fine Arts, painting gained prestige as an artistic pursuit; number of artists and artistic activities increased steadily alongside the establishment of new artists’ associations and emerging tradition of mixed exhibitions. In modernization process of Turkish art, exhibitions are extremely valuable because they reveal important results of qualitative development, serve as a precursor to future artistic events, and contribute to the formation of art market.</jats:p>