Abstract
<jats:p>Bu bölüm, veteriner mikrobiyolojisinde hayvan modellerine etik ve pratik bir alternatif olarak hücre kültürünü ele almaktadır. Geleneksel hayvan deneylerinin sınırlılıklarını —etik kaygılar, yüksek maliyetler ve sınırlı klinik uygulama değeri— vurgulamakla birlikte, “hücre kültürü, tanımlanmış bir besin ortamında hücrelerin, fibroblastların veya dokuların in vitro çoğaltılması anlamına gelir” ifadesini öne çıkarmaktadır. Bu bölümde, hücre kültürünün gelişimi gözden geçirilmekte ve zorunlu hücre içi patojenlerin izolasyonu, aşı ve antijen üretimi, antimikrobiyal duyarlılık testlerinin gerçekleştirilmesi ve toksisitenin değerlendirilmesindeki uygulamaları özetlenmektedir. Kontaminasyon, hücre hattının özgünlüğü ve sınırlı çok hücreli karmaşıklık gibi süregelen zorluklar da tartışılmaktadır. Genel olarak, bu bölüm hücre kültürünü veteriner mikrobiyolojinin geleceğini şekillendiren çok yönlü, tekrarlanabilir ve etik açıdan tercih edilebilir bir platform olarak konumlandırmaktadır. This chapter explores cell culture as an ethical and practical alternative to animal models in veterinary microbiology. It highlights the limitations of traditional animal experimentation—ethical concerns, high costs, and limited translational value—while emphasising that “cell culture refers to the in vitro propagation of cells, fibroblasts, or tissues in a defined nutrient environment.” The chapter reviews the evolution of cell culture and outlines its applications in isolating obligate intracellular pathogens, producing vaccines and antigens, performing antimicrobial susceptibility testing, and assessing toxicity. Persistent challenges, including contamination, cell line authenticity, and limited multicellular complexity, are also discussed. Overall, the chapter positions cell culture as a versatile, reproducible, and ethically preferable platform shaping the future of veterinary microbiology.</jats:p>