Abstract
<jats:p>Dünyada ve Türkiye’de cerrahi girişimlere olan gereksinim her geçen gün artmaktadır. Cerrahi semptomların yönetiminde tıbbi yaklaşımların yanı sıra geleneksel ve tamamlayıcı tıp uygulamalarının kullanımı da yaygınlaşmaktadır. Bu uygulamalardan biri olan dua terapisi, fiziksel, duygusal ve ruhsal iyileşme amacıyla kullanılmaktadır. Cerrahi hastalarında fiziksel iyileşme süreci, yalnızca tıbbi ve cerrahi girişimlerle sınırlı kalmayıp, psikolojik ve manevi başa etme mekanizması ile yakından ilişkilidir. Bu bağlamda, dua terapisi, cerrahi hemşireliğinde hastaların anksiyete yönetimi, ağrı kontrolü ve iyileşme süreçlerinde tamamlayıcı bir yaklaşım olarak değerlendirilmektedir. Cerrahi hastalarında dua terapisi ameliyat öncesi anksiyete, ağrı gibi semptomların yönetiminde kullanılmaktadır. Bu kitap bölümünde duanın cerrahi hastalarının kaygılarını azaltmadaki ve cerrahi semptomları hafifletmedeki rolünün randomize kontrollü çalışmalarla araştırılması ve literatürdeki kanıt düzeyinin ortaya konması ve sonuçların bilimsel literatüre katkı sağlaması amaçlanmaktadır. The need for surgical interventions is increasing daily both globally and in Türkiye. The use of traditional and complementary medical practices, along with medical approaches, in the management of surgical symptoms is also becoming increasingly common. One of these practices the prayer therapy, is widely used in physical, emotional, and spiritual healing. The physical healing process in surgical patients is not limited to medical and surgical interventions, but it is also closely linked to psychological and spiritual coping mechanisms. In this context, prayer therapy is considered a complementary approach in surgical nursing for anxiety management, pain control, and the recovery process of patients. Prayer therapy is used in the management of preoperative symptoms such as anxiety and pain in surgical patients. This book chapter aims to investigate the role of prayer in reducing anxiety and alleviating surgical symptoms in surgical patients to demonstrate the level of evidence in the literature, and to contribute to the scientific literature with new outcomes.</jats:p>