Abstract
<jats:p>Bu çalışma, Türkiye işgücü piyasasının 2010–2024 dönemine ait temel göstergelerini küresel eğilimlerle karşılaştırmalı olarak incelemektedir. Çalışmada işgücüne katılım oranı, istihdam oranı, işsizlik oranı, kadın ve genç işsizliği, ne eğitimde ne de istihdamda olan gençlerin (NEET) oranı, enformel istihdam oranı ve emek gelirlerinin gayrisafi yurt içi hasıla (GSYH) içindeki payı değerlendirilmiştir. Veriler, Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO), Dünya Bankası ve Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) gibi kurumların yayımladığı istatistiklere dayanmaktadır. Küresel ölçekte 2020 yılında pandeminin yarattığı kırılganlıklar göstergelerde sert dalgalanmalara yol açarken, Türkiye’de bu etkilerin daha belirgin ve kalıcı olduğu görülmektedir. Türkiye, işgücüne katılım ve istihdam oranlarında küresel ortalamanın gerisinde kalırken; işsizlik ve NEET oranlarında ise ortalamanın üzerinde seyretmektedir. Özellikle kadınlar ve gençler açısından yapısal eşitsizlikler dikkat çekicidir. Azalma eğilimi göstermesine rağmen, enformel istihdam oranının yüksekliği kayıt dışı çalışmanın kalıcı bir geçim stratejisine dönüştüğünü ortaya koymaktadır. Bu durum, sosyal güvenlikten dışlanma, güvencesizlik ve gelir adaletsizliğini derinleştirmektedir. Elde edilen bulgular, Türkiye işgücü piyasasında emek aleyhine bir dönüşüm yaşandığını ve gelir dağılımındaki eşitsizliklerin arttığını göstermektedir. Çalışma, sosyal politika yapımında daha kapsayıcı ve bütüncül yaklaşımların gerekliliğine vurgu yapmaktadır. This study examines the key indicators of the Turkish labor market for the period 2010–2024 in a comparative perspective with global trends. The analysis focuses on labor force participation rate, employment rate, unemployment rate, youth and female unemployment, the share of young people not in education, employment, or training (NEET), informal employment rate, and the share of labor income in gross domestic product (GDP). The data are interpreted based on statistics published by institutions such as the International Labour Organization (ILO), the World Bank, and the Turkish Statistical Institute (TurkStat). Globally, the shocks caused by the pandemic in 2020 led to sharp fluctuations in labor market indicators; however, in Türkiye, these effects have been more pronounced and persistent. Türkiye lags behind the global average in labor force participation and employment rates, while it exceeds the average in unemployment and NEET rates. Structural inequalities are particularly striking for women and young people. Although showing a downward trend, the high rate of informal employment indicates that unregistered work has become a permanent survival strategy. This situation exacerbates exclusion from social security, job insecurity, and income inequality. The findings highlight a transformation in the Turkish labor market to the detriment of labor and reveal increasing inequalities in income distribution. The study underscores the necessity of adopting more inclusive and holistic approaches in social policy making.</jats:p>