Abstract
<jats:p>Bu çalışma, Türkiye’de tek ebeveynli ailelerin güncel görünümünü, karşılaştıkları başlıca risk alanlarını ve güçlendirici faktörleri bütüncül bir çerçevede ele almayı amaçlamaktadır. Çalışma, Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) tarafından yayımlanan hanehalkı verileri ile ulusal ve uluslararası alan yazın bulgularının betimleyici-analitik biçimde değerlendirilmesine dayanmaktadır. Bulgular, tek ebeveynli ailelerin Türkiye’de hem oransal hem de mutlak sayı bakımından düzenli biçimde arttığını ve hanehalkı yapısı içinde kalıcı bir yer edindiğini göstermektedir. Alan yazınla birlikte değerlendirildiğinde, tek ebeveynli ailelerin psikolojik zorlanmalar (ebeveynlik stresi, tükenmişlik), çocukların duygusal ve akademik uyum süreçleri, ekonomik kırılganlıklar ve toplumsal damgalanma gibi çok boyutlu risklerle karşı karşıya kalabildiği görülmektedir. Bununla birlikte, ebeveynlerin psikolojik iyi oluş düzeyi, stresle başa çıkma ve duygu düzenleme kapasiteleri ile aile içi ilişkilerin niteliği, işlevsel sosyal destek ağları ve kurumsal hizmetlere erişimin, söz konusu risklerin etkisini azaltmada ve aile işlevselliğini sürdürmede belirleyici koruyucu faktörler olduğu ortaya konulmaktadır. Çalışma, elde edilen bulgular doğrultusunda tek ebeveynli ailelerin refahını desteklemeye yönelik olarak yoksulluğun azaltılması, hukuksal süreçlerin güçlendirilmesi, eğitim ve sosyal yaşama katılımın artırılması ile psikososyal destek hizmetlerinin yaygınlaştırılmasına yönelik politika ve uygulama önerileri sunmaktadır.</jats:p>