Abstract
<jats:p>Bu bölümde dental rezin kompozitlerin tarihsel gelişimi, sınıflandırılması, fiziksel ve mekanik özellikleri ile klinik kullanımdaki avantaj ve sınırlılıkları ele alınmaktadır. Rezin kompozitler, estetik ve fonksiyonel restorasyonlarda yaygın olarak tercih edilmekte, ancak polimerizasyon büzülmesi, renk stabilitesindeki bozulmalar ve aşınma gibi dezavantajlar uzun dönem başarıyı sınırlandırmaktadır. Bu sorunlara çözüm olarak önerilen yöntemlerden biri ön ısıtma uygulamasıdır. Polimerizasyon öncesinde kompozitin yaklaşık 54–60 °C’ye kadar ısıtılması, monomer dönüşüm oranını artırmakta, viskoziteyi azaltarak kavite adaptasyonunu iyileştirmekte ve mekanik dayanımı güçlendirmektedir. Literatürde ön ısıtmanın yüzey sertliği, aşınma direnci ve biyouyumluluğu artırdığı, ayrıca marjinal boşlukları ve sekonder çürük riskini azalttığı bildirilmektedir. Bununla birlikte, pulpa sağlığı açısından güvenli sıcaklık sınırlarının korunması ve klinik protokollerin standardizasyonu önemlidir. Genel olarak ön ısıtma, rezin kompozitlerin işlenebilirliğini, estetik kalitesini ve uzun dönem klinik başarısını destekleyen etkili bir yöntem olarak öne çıkmaktadır.</jats:p>