Abstract
<jats:p>DEFINICJA POJĘCIA: Długowieczność i starzenie się to procesy biologiczne i społeczne, które zyskują coraz większe znaczenie w kontekście polityk zdrowia publicznego. Starzenie się nie oznacza jedynie późnego etapu życia, ale obejmuje całe spektrum zmian funkcjonalnych, społecznych i zdrowotnych. Zdrowe starzenie się – zgodnie z definicją WHO – oznacza utrzymywanie zdolności funkcjonalnych, które umożliwiają dobrostan w starszym wieku. UJĘCIE PROBLEMOWE: W tekście poruszono zagadnienie długowieczności i zdrowego starzenia się jako istotnego wyzwania dla systemów ochrony zdrowia, opieki społecznej oraz polityki publicznej. Zwrócono szczególną uwagę na czynniki wpływające na zdrowie w starszym wieku, działania profilaktyczne, rolę edukacji zdrowotnej oraz znaczenie wsparcia dla opiekunów osób starszych. Rozdział analizuje także zjawiska takie jak ageizm, wielochorobowość, niedostosowania środowiskowe i nierówności w starości. Wskazuje na potrzebę zintegrowanych działań, systemowych reform oraz wzmocnienia partycypacji obywatelskiej osób starszych. REFLEKSJA SYSTEMATYCZNA Z WNIOSKAMI I REKOMENDACJAMI: Artykuł odwołuje się do globalnych i europejskich strategii (WHO, UE) oraz kierunków polityki senioralnej w Polsce. W zakończeniu przedstawiono propozycje działań, które sprzyjają bardziej zrównoważonemu podejściu do starzenia się – obejmującemu nie tylko profilaktykę i opiekę, lecz także wspieranie aktywności, budowanie więzi społecznych oraz kształtowanie otoczenia przyjaznego długiemu życiu.</jats:p>