Abstract
<jats:p>DEFINICJA POJĘCIA: Sytuacja prawna dziecka poczętego należy do jednego z najtrudniejszych zagadnień w systemie prawa. Może być ona bowiem rozpatrywana pod różnymi aspektami, biorąc pod uwagę prawo cywilne, w szczególności rodzinne, prawo karne czy administracyjne. Dziecko poczęte określane jest mianem nasciturusa, czyli mającego się narodzić. ANALIZA HISTORYCZNA POJĘCIA: Sytuacja prawna nasciturusa budziła już zainteresowanie starożytnych prawników i legislatorów, m.in. rzymskich. UJĘCIE PROBLEMOWE POJĘCIA: System prawny chroni dobra osobiste człowieka. Są to wysoko cenione wartości, wśród których wyróżnia się m.in. życie i zdrowie. Ochrona tych wartości jest realizowana w stosunku do każdego człowieka niezależnie od innych kryteriów czy przymiotów. Obejmuje się nią także nasciturusa, czyli dziecko poczęte. Ochrona ta nie ma jednak charakteru bezwzględnego, a jej ograniczenie przejawia się zarówno w ustaleniu przesłanek dopuszczalności przerywania ciąży, jak i w możliwości poddania postępowaniu medycznemu jeszcze w czasie życia płodowego. Odnosi się również do rozstrzygnięć na linii dobro matki – dobro dziecka poczętego. REFLEKSJA SYSTEMATYCZNA Z WNIOSKAMI I REKOMENDACJAMI: System prawny chroni człowieka i jego zdrowotny dobrostan niezależnie od momentu życia, w którym człowiek ten się znajduje. Nie zmienia tego ani fakt, iż człowiek przed swoim narodzeniem pozostaje w szczególnej sytuacji faktycznej (organizm matki), ani brak jednolitej terminologii używanej w przepisach prawa, zwłaszcza zaś w przepisach prawa cywilnego i rodzinnego oraz prawa karnego. Konieczne są działania ustawowe, by de lege ferenda sytuacja nasciturusa nie była w zakresie ochrony jego praw i realizacji dobrostanu traktowana punktowo, ale żeby możliwe było zapewnienie kompleksowej ochrony osobistej i majątkowej dziecka poczętego.</jats:p>