Abstract
<jats:p>DEFINICJA POJĘCIA: Komunikacja w organizacji (komunikacja organizacyjna, komunikacja organizacji) jest procesem ciągłym polegającym na zbieraniu i przekazywaniu informacji. Wymiana informacji następuje kanałami formalnymi i nieformalnymi. ANALIZA HISTORYCZNA POJĘCIA: Komunikacja jest punktem centralnym procesów wymiany wiadomości. Procesy te sprawiają, że komunikację organizacyjną można traktować jako praktykę i dyscyplinę. W latach 60. i 70. XX w. w komunikacji organizacji upatrywano odpowiedzi na znalezienie sposobów pozwalających zwiększyć efektywność i skuteczność szybko rozwijających się organizacji. Lata 80. były czasem odkrycia przez badaczy komunikacji organizacyjnej koncepcji władzy, a w latach 90. nastąpił początek badań i teorii w perspektywie feministycznej. W nowym stuleciu naukowcy objęli badaniami zachodzące zmiany i ich wpływ na kwestie etyki, społeczności i społecznej odpowiedzialności organizacji. UJĘCIE PROBLEMOWE POJĘCIA: Procesy komunikowania się organizacji w tradycyjnym ujęciu rozpatrywane są w układach: wertykalnym, horyzontalnym i diagonalnym, i zachodzą z wykorzystaniem różnorodnych mediów oraz technik komunikowania. Wyróżnia się dwie sieci komunikacyjne: formalną i nieformalną, a procesy dzieli się na dwa obszary – wewnętrzny i zewnętrzny. REFLEKSJA SYSTEMATYCZNA Z WNIOSKAMI I REKOMENDACJAMI: Komunikacja w organizacji jest procesem zarządczym, kluczowym dla właściwego jej funkcjonowania. Procesy komunikacji organizacji realizują określone cele i zadania. Stopień, w jakim cele komunikacyjne zostały osiągnięte, świadczy o skuteczności opisywanego typu komunikacji.</jats:p>