Abstract
<jats:p>DEFINICJA POJĘCIA: Zdrowie jest dobrem wspólnym i jest jednym z głównych pojęć katolickiej nauki społecznej. Słowo „zdrowie” mieści się w sformułowaniu instytucjonalnym „służba zdrowia”, ale mimo tego nic nie zastąpi empatii, współczucia i zwykłego serca. Osoba ludzka jest moralnie zobowiązana do troski o własne zdrowie, gdyż jest to dobro podstawowe, choć jako takie nie stanowi ono wartości nadrzędnej. ANALIZA HISTORYCZNA POJĘCIA: Wartością zdrowia społeczeństwo interesowało od starożytności, aż po współczesność. Na różne sposoby próbowano zdefiniować zdrowie i zazwyczaj definicjom towarzyszyły jakieś braki. Chrześcijaństwo pojmuje zdrowie jako wartość bardzo ważną, lecz podkreśla jednocześnie, że nie determinuje ono wartości osoby. UJĘCIE PROBLEMOWE POJĘCIA: Chrześcijańska koncepcja zdrowia przyjmuje postać holistyczną (całościową). Kieruje się optyką integralną, biorąc pod uwagę również wymiar duchowy człowieka. Z określeń dobra wspólnego jednoznacznie wynika natomiast z jednej strony konieczność wytwarzania wartości wspólnych, a z drugiej strony zabieganie o pełny rozwój osobowy człowieka. Dobro wspólne nie staje się więc celem dla samego celu, lecz jego sens przejawia się w służbie osoby ludzkiej. Niezwykle ważną sprawą jest terapia modlitewna przyczyniająca się nie tylko do udźwignięcia cierpienia, ale niejednokrotnie będąca źródłem naprawy zaniedbanych relacji z najbliższymi i przyjaciółmi. REFLEKSJA SYSTEMATYCZNA Z WNIOSKAMI I REKOMENDACJAMI: Troska o zdrowie dla dobra wspólnego zobowiązuje do podjęcia profilaktyki zdrowotnej, za którą przemawiają także względy ekonomiczne, podnoszenie sprawności fizycznych, zmiana trybu życia. Podejmowanie działań prewencyjnych, wychowawczych, wspomagających i ratujących.</jats:p>