Abstract
<jats:p>DEFINICJA POJĘCIA: Podstawowa opieka zdrowotna (POZ) jest najbardziej powszechną formą realizacji świadczeń zdrowotnych, odgrywa kluczową rolę w polskim systemie ochrony zdrowia i stanowi punkt wejścia pacjentów do systemu. POZ odpowiada za profilaktykę, zapewnia wczesną diagnostykę, a także dokonuje kompleksowej i integralnej oceny potrzeb pacjenta w pełnym cyklu życia. Jest częścią systemu, zapewniającą wszystkim uprawnionym osobom kompleksowe i skoordynowane świadczenia opieki zdrowotnej w miejscu zamieszkania. ANALIZA HISTORYCZNA POJĘCIA: Rola i zadania lekarzy POZ w Polsce wynikają z historycznych doświadczeń sięgających czasów socjalistycznych, gdy system opieki zdrowotnej działał według modelu Siemaszki, zakładając powszechny charakter ochrony zdrowia, nabywanie świadczeń zdrowotnych przez państwo oraz finansowanie pracowników służby zdrowia. Od momentu transformacji ustrojowej struktura, zadania i formy finansowania ulegały systematycznemu unowocześnianiu. Miały na to wpływ czynniki międzynarodowe, w tym znaczące konferencje o światowym znaczeniu dla zdrowia publicznego, jak i źródła prawa krajowego. UJĘCIE PROBLEMOWE POJĘCIA: Koncepcja podstawowej opieki zdrowotnej, kształtowana od kilkudziesięciu lat przez WHO, zakłada holistyczne podejście do pojęcia zdrowia jednostki i społeczeństwa, wykraczając poza opiekę zdrowotną, definiowaną jako świadczenia medyczne. REFLEKSJA SYSTEMATYCZNA Z WNIOSKAMI I REKOMENDACJAMI: Opracowanie przedstawia wdrażane rozwiązania modernizacyjne wraz z opisem konsekwencji działań reformatorskich. Strukturyzuje wiedzę na temat roli i zadań stawianych przed poszczególnymi pracownikami zespołu medycznego w POZ: lekarzami, pielęgniarkami i położnymi systemu. Zawiera także odniesienie do raportów instytucji publicznych, branżowych analiz i opinii interesariuszy sektora. Zakończenie zawiera zbiór usystematyzowanych rekomendacji dla zastosowania w praktyce polityki zdrowotnej.</jats:p>