Abstract
<jats:p>DEFINICJA POJĘCIA: Bioetyka zalicza się do etyk stosowanych (szczegółowych). Jej przedmiotem jest ocena praktycznych zastosowań biomedycyny, w sposób szczególny problemów związanych z biomedycznymi ingerencjami w organizm człowieka. ANALIZA HISTORYCZNA POJĘCIA: Początki bioetyki jako odrębnej dziedziny badawczej datuje się na rok 1970. Refleksja natury bioetycznej jest jednak znacznie starsza, sięga czasów Hipokratesa i Claudiusa Galenusa, a jej bezpośrednią poprzedniczką jest etyka medyczna; pierwszy kodeks etyki medycznej powstał w roku 1847. Dalszy rozwój refleksji bioetycznej przebiega proporcjonalnie do nowych osiągnięć w biomedycynie i potrzeby stanowienia prawa. UJĘCIE PROBLEMOWE POJĘCIA: Ocena ingerencji biomedycznych zależna jest od przyjętej metody uzasadniania słuszności działań i przesłanek antropologicznych. Jeśli bioetykę rozumie się jako rodzaj etyki stosowanej, przyjęte w bioetyce metody będą zasadniczo korespondować z metodami innych etyk stosowanych. Charakterystyczne dla współczesnej bioetyki jest traktowanie jej jako dyskursu – metodą uznania działań za dopuszczalne staje się wówczas osiągnięcie w trakcie dyskusji konsensu. REFLEKSJA SYSTEMATYCZNA Z WNIOSKAMI I REKOMENDACJAMI: Przyjmowane założenia mocno polaryzują stanowiska bioetyków w najbardziej kontrowersyjnych kwestiach. Są nadto na tyle fundamentalne, że trudno wyobrazić sobie sytuację, w której bioetycy nagle zaczynają mówić jednym głosem. Znajomość metod i argumentacji ma jednak niebagatelne znaczenie dla prowadzenia racjonalnej dyskusji.</jats:p>