Intencjonalność

<jats:p>DEFINICJA POJĘCIA: Intencjonalność to ukierunkowanie na coś. Jest to cecha naszych aktów mentalnych, świadomości i umysłów w ogóle, która polega na ukierunkowaniu ich na pewien obiekt: myślenie jest myśleniem o czymś, świadomość – świadomością czegoś. Od tak rozumianej intencjonalności należy odróżnić intencjonalność kolektywną (we-intentionality), która odpowiada za działanie grupy jako pewnej całości wedle wspólnych intencji. ANALIZA HISTORYCZNA POJĘCIA: Problematyka intencjonalności była już obecna w filozofii starożytnej, m.in. w myśli Parmenidesa, Platona czy Arystotelesa, filozofii scholastycznej i nowożytnej. Do filozofii współczesnej intencjonalność jako cechę odróżniającą zjawiska psychiczne od fizycznych wprowadził Franz Brentano. Późniejsze badania nad tą kategorią, podjęte przez przedstawicieli różnych szkół i nurtów, doprowadziły do różnych interpretacji i ścieżek myślenia. UJĘCIE PROBLEMOWE POJĘCIA: Temat intencjonalności generuje pięć fundamentalnych pytań: 1) Czym jest relacja intencjonalna? 2) Czym są treści mentalne? 3) Czym są lub mogą być przedmioty intencjonalnego odniesienia aktów? 4) Intencjonalność w naukach społecznych: intencjonalność kolektywna. 5) Intencjonalność a cognitive science. REFLEKSJA SYSTEMATYCZNA Z WNIOSKAMI I ­REKOMENDACJAMI: Do systematycznego badania intencjonalności w różnych obszarach przyczyniają się programy badawcze. W sekcji tej omówiono: 1) program intencjonalności fenomenalnej, który dąży do głębszego zrozumienia intencjonalności w doświadczeniach sensorycznych, 2) program semantykalizmu, który podkreśla silny związek języka i semantyki w kształtowaniu się myślenia i poznawania. Zaprezentowano również pojęcie intencjonalności kolektywnej, która przychodzi nam z pomocą w wyjaśnieniu natury ludzkiego życia społecznego. Ponadto pokazano, jak pojęcie intencjonalności może być intelektualnie i badawczo inspirujące dla badaczy z obszaru cognitive science.</jats:p>