Abstract
<jats:p>W globalnej architekturze bezpieczeństwa współczesnego świata nasila się polaryzacja. Z jednej strony zjawisko to wynika z upadku systemu jednobiegunowego, który powstał po zimnej wojnie, w którym Stany Zjednoczone pełniły rolę jedynego supermocarstwa i dominującego podmiotu w stosunkach międzynarodowych. Obecnie coraz bardziej widoczne jest pojawienie się nowych biegunów – światowych mocarstw. Z drugiej strony coraz częściej dochodzi do konfrontacji politycznych, gospodarczych, ideologicznych i kulturowych, które przeradzają się w konflikty zbrojne. Wyraźnym tego przykładem jest neoimperialna i agresywna polityka prowadzona przez Federację Rosyjską. W tym kontekście warto przyjrzeć się roli, jaką Indie, jako światowa potęga doświadczająca wzrostu swoich wpływów politycznych, gospodarczych i militarnych, odgrywają w kształtowaniu globalnej architektury bezpieczeństwa. Jakie są potencjalne możliwości i ograniczenia Indii w tym zakresie? Artykuł analizuje Indie jako mocarstwo, które w badaniach nad bezpieczeństwem międzynarodowym jest coraz częściej postrzegane jako kluczowy element nie tylko bezpieczeństwa regionalnego, ale także szerszego globalnego systemu bezpieczeństwa. Wielu obserwatorów argumentuje, że rozwijająca się rywalizacja między USA a Chinami w Azji będzie miała kluczowe znaczenie dla regionalnego i glob-alnego układu sił, ostatecznie kształtując przyszły globalny porządek bezpieczeństwa. Niniejsza analiza przyjmuje specyficzną perspektywę badawczą, badając rolę Indii jako kluczowego elementu globalnego systemu bezpieczeństwa z perspektywy Unii Europejskiej i Federacji Rosyjskiej. Niniejsza analiza ogra-nicza się do dwóch perspektyw: po pierwsze, roli przypisanej Indiom w dokumentach strategicznych Unii Europejskiej; po drugie, pozycji Indii przedstawionej w dokumentach strategicznych Federacji Rosyjskiej. Analiza tych perspektyw pozwala zidentyfikować niewykorzystany potencjał Indii, aby stały się one kluczowym elementem globalnego systemu bezpieczeństwa. </jats:p>