Abstract
<jats:p>Background: Determining the localization of the epileptogenic zone in drug-resistant focal epilepsy is a key condition for successful surgical treatment; however, the capabilities of standard non-invasive neuroimaging methods remain limited. Objective: To evaluate the significance (utility, effectiveness, and incremental value) of the method in the preoperative assessment of patients with drug-resistant focal epilepsy. Methods: A retrospective cohort study was conducted using medical data of 128 adult patients who underwent preoperative evaluation in 2020 and 2025. Demographic characteristics and PET-CT findings were analyzed in relation to clinical, structural, and electroencephalographic data. Patients were stratified according to the prevalence of hypometabolism (focal, regional, or diffuse) based on PET-CT results and their concordance with magnetic resonance imaging and video-electroencephalography findings. Results: Patient age at the time of preoperative evaluation, age at onset of focal epilepsy, and disease duration did not significantly affect the effectiveness of the method in preoperative assessment. The method was useful for preoperative decision-making in 64.8% of patients, with a greater difference in 2025 (79% vs 40.4%; p = 0.0001). The effectiveness of the method was observed in 27.3% of patients and was not significantly higher in 2025 (32.1% vs 19.1%, p = 0.11). The incremental value of PET-CT was identified in 62.5% of patients and was significantly higher in 2020 (78.7% vs 53.1%, p = 0.004). Conclusions: A significant increase in the method's utility and a decrease in its incremental value in preoperative evaluation were observed in 2025, against a background of a 2.1-fold increase in extratemporal lobe epilepsy cases and a 2.2-fold rise in discordant neuroimaging findings. The availability of the method under public funding, combined with more precise application guidelines, will ensure its significance for the timely and accurate localization of the epileptogenic focus.</jats:p> <jats:p>Введение: Определение локализации эпилептогенной зоны при фармакорезистентной фокальной эпилепсии является ключевым условием успешного хирургического лечения, однако возможности стандартных неинвазивных методов нейровизуализации остаются ограниченными. Цель исследования: оценить значимость (полезность, эффективность и дополнительную ценность) метода в предоперационной оценке у пациентов с фармакорезистентной фокальной эпилепсией. Методы: Проведено ретроспективное когортное исследование медицинских данных 128 взрослых пациентов, прошедших предоперационную оценку в 2020 и 2025 годах. Анализировались демографические показатели, результаты ПЭТ-КТ в зависимости от клинических, структурных и электроэнцефалографических данных. Пациенты были стратифицированы по распространенности гипометаболизма (очаговый, региональный, тотальный) на основании результатов метода и их согласованности с результатами магниторезонансной томографии и видеоэнцефалограммы. Результаты: Возраст пациента на момент предоперационной оценки, дебюта фокальной эпилепсии и ее продолжительность не оказали влияния на значимость метода в предоперационной оценке. Метод был полезным при принятии предоперационных решений у 64,8% пациентов, более значимым в 2025 году, 79% против 40,4% (р= 0.0001). Эффективность метода определена у 27,3% пациентов, в 2025 году незначимо выше, 32,1% против 19,1%, (р= 0.11). Дополнительная ценность ПЭТ-КТ определена у 62,5% пациентов, в 2020 году результат был значимо выше, 78,7% против 53,1% (р= 0.004). Выводы: Выявлен значимые рост полезности и снижение дополнительной ценности метода в предоперационной оценке в 2025 году на фоне увеличения числа случаев экстратемпоральной эпилепсии в 2,1 раза и несогласованных результатов нейровизуализации в 2,2 раза. Доступность метода в рамках государственного финансирования при более точных правилах применения обеспечит значимость метода для своевременной и точной локализации эпилептического очага.</jats:p> <jats:p>Кіріспе: Фармакорезистентті фокальды эпилепсия кезінде эпилептогендік аймақтың локализациясын анықтау сәтті хирургиялық емнің негізгі шарты болып табылады, алайда стандартты бейинвазивті нейровизуализация әдістерінің мүмкіндіктері шектеулі болып қала береді. Зерттеу мақсаты: фармакорезистентті фокальды эпилепсиясы бар пациенттерде операция алдындағы бағалауда әдістің маңыздылығын (пайдалылығы, тиімділігі және қосымша құндылығы) бағалау. Материалдар мен әдістер: 2020 және 2025 жылдары операция алдындағы бағалаудан өткен 128 ересек пациенттің медициналық деректері негізінде ретроспективті когорттық зерттеу жүргізілді. Демографиялық көрсеткіштер, сондай-ақ клиникалық, құрылымдық және электроэнцефалографиялық деректерге байланысты ПЭТ-КТ нәтижелері талданды. Пациенттер әдіс нәтижелері мен магниттік-резонанстық томография және бейне-ЭЭГ нәтижелерімен сәйкестігі негізінде гипометаболизмнің таралуына қарай (ошақты, аймақтық, тотальды) стратификацияланды. Нәтижелері: Пациенттің операция алдындағы бағалау кезіндегі жасы, фокальды эпилепсияның дебют жасы және аурудың ұзақтығы әдістің маңыздылығына әсер етпеді. Әдіс пациенттердің 64,8%-ында операция алдындағы шешім қабылдауда пайдалы болды, 2025 жылы маңыздылығы жоғарырақ болды: 79% қарсы 40,4% (р = 0.0001). Әдістің тиімділігі пациенттердің 27,3%-ында анықталды, 2025 жылы шамалы жоғары болды: 32,1% қарсы 19,1% (р = 0.11). ПЭТ-КТ-ның қосымша құндылығы пациенттердің 62,5%-ында анықталды, 2020 жылы бұл көрсеткіш едәуір жоғары болды: 78,7% қарсы 53,1% (р = 0.004). Қорытынды: 2025 жылы экстратемпоральды эпилепсия жағдайларының 2,1 есеге және нейровизуализация нәтижелерінің сәйкессіздігінің 2,2 есеге артуы аясында операция алдындағы бағалауда әдістің пайдалылығының айтарлықтай өсуі және қосымша құндылығының төмендеуі анықталды. Мемлекеттік қаржыландыру аясында әдістің қолжетімділігі және оны қолданудың нақты ережелерін енгізу эпилептогендік ошақты уақтылы әрі дәл локализациялауда оның маңыздылығын арттырады.</jats:p>