Abstract
<jats:p>Relevance. Examining the placenta could provide valuable insights into the effectiveness of preconception care, inform pregnancy management strategies, and aid in planning future pregnancies. Objective: comparative clinical and morphological characteristics of the "mother-patient-fetus" system in women with preconception care and women without preconception care. Methods. A prospective study compared maternal, perinatal and placental outcomes in a group of women who received preconception 6 months prior to their current pregnancy and women who did not receive preconception prior to their current pregnancy, provided that they also had placental histology. Clinical data were obtained from the medical records of the mother and newborn in a comprehensive health information system. The examination of the placenta and the collection of placental tissue fragments were carried out in accordance with the consensus recommendations of the Amsterdam Placental Workshop Group. Results. Women with preconception care suffered less from serious pregnancy complications, such as Preeclampsia (4.3% vs. 11.6%; p=0.015) or gestational hypertension (7.9% vs. 15.2%; p=0.039). In the group of newborns from women with preconception care, young children for gestational age are less common (10.4% vs. 19.5%; p=0.021), newborns have fewer respiratory complications (14.0% vs. 23.8%; p=0.025) and antenatal fetal mortality (0.6% vs. 6.1%; p=0.006). Histopathological results of maternal vascular malperfusion (12.8% vs. 29.9%; p<0.01), acute inflammation of the placenta (4.9% vs. 11.6%; p=0.028) and chronic inflammation of the placenta (5.5% vs. 12.8%; p=0.022) are rare in the placentas of women with preconception care, as well as macrophages are rare. chorial with meconium in the lamina and amniotic membranes (7.9% vs. 16.5%; p=0.019). Conclusion. Preconception care, aimed at improving the health of the mother, leads to a decrease in histopathological findings in the placentas and an improvement in the perinatal outcome. Morphological examination of the placenta should be an integral part of the strategy aimed at mitigating the adverse outcomes of current and subsequent pregnancy and childbirth in women without preconception care.</jats:p> <jats:p>Актуальность. Исследование плаценты может дать ценную информацию об эффективности подготовки к зачатию, помочь в разработке стратегий ведения беременности и планировании будущих беременностей. Цель исследования: сравнительная клиническая и морфологическая характеристика системы «мать-пацента-плод» у женщин с прегравидарной подготовкой и женщин без прегравидарной подготовки. Методы. В проспективном исследовании сравнивали материнский, перинатальный исход и морфологические данные плаценты группы женщин у которых за 6 месяцев до текущей беременности была проведена прегравидарная подготовка и женщин, не проходивших прегравидарную подготовку до наступления текущей беременности, при условии, что у них также проводилось гистологическое исследование плаценты. Клинические данные были получены из медицинских записей матери и новорожденного в комплексной медицинской информационной системе. Исследование плаценты и отбор фрагментов ткани плаценты проводились в соответствии с рекомендациями консенсуса Amsterdam Placental Workshop Group. Результаты. Женщины с прегравидарной подготовкой реже страдали от таких тяжелых осложнений беременности как преэклампсия (4.3% против 11.6%; p=0.015) или гестационная гипертензия (7.9% против 15.2%; p=0.039). В группе новорождённых от женщин с прегравидарной подготовкой реже встречалась малые для гестационного возраста новорожденные (10.4% против 19.5%; p=0.021), реже наблюдались респираторные осложнения у новорожденных (14.0% против 23.8%; p=0.025) и случаи антенатальной гибели плода (0.6% против 6.1%; p=0.006). В плацентах женщин с прегравидарной подготовкой реже встречались гистопатологические находки материнской сосудистой мальперфузии (12.8% против 29.9%; p<0,01), острого воспаления плаценты (4.9% против 11.6%; p=0,028) и хронического воспаления плаценты (5.5% против 12.8%; p=0,022), а также реже обнаруживались макрофаги с меконием в хориальной пластинке и амниотических оболочках (7.9% против 16.5%; p=0,019). Выводы. Прегравидарная подготовка, направленная на улучшение здоровья матери, приводит к уменьшению гистопатологических находок в плацентах и улучшению перинатального исхода. Морфологическое исследование плаценты должно составлять неотъемлемую часть стратегии, направленной на смягчение неблагоприятных исходов текущей и последующей беременности и родов у женщин без прегравидарной подготовки.</jats:p> <jats:p>Өзектілігі. Плацентарлы зерттеу жүктілікке дейінгі күтімнің тиімділігі туралы құнды ақпарат бере алады, жүктілікті басқару стратегияларын жасауға және болашақ жүктілікті жоспарлауға көмектеседі. Зерттеудің мақсаты: прегравидальды дайындығы бар әйелдерде және прегравидальды дайындығы жоқ әйелдерде "ана-пациент-ұрық" жүйесінің салыстырмалы клиникалық және морфологиялық сипаттамасы. Әдістері. Перспективалық зерттеуде қазіргі жүктіліктен 6 ай бұрын прегравидарлық дайындықтан өткен әйелдер тобы мен қазіргі жүктілікке дейін прегравидарлы дайындықтан өтпеген әйелдердің, егер олар плацентаға гистологиялық зерттеу жүргізген болса, аналық, перинаталдық және плацентарлы морфологиялық нәтижелерін салыстырды. Клиникалық деректер кешенді медициналық ақпараттық жүйедегі ана мен жаңа туған нәрестенің медициналық жазбаларынан алынды. Плацентаны зерттеу және плацента тінінің сынықтарын таңдау Amsterdam Placental Workshop Group консенсусының ұсыныстарына сәйкес жүргізілді. Нәтижесі. Преэклампсия (4.3% қарсы 11.6%; p=0.015) немесе гестациялық гипертензия (7.9% қарсы 15.2%; p=0.039) сияқты жүктіліктің ауыр асқынуларынан прегравидальды дайындығы бар әйелдер аз зардап шекті. Прегравидальды дайындығы бар әйелдерден шыққан жаңа туған нәрестелер тобында гестациялық жасқа арналған кішкентай нәрестелер сирек кездеседі (10.4% қарсы 19.5%; p=0.021), жаңа туған нәрестелерде респираторлық асқынулар (14.0% қарсы 23.8%; p=0.025) және ұрықтың антенатальды өлімі жағдайлары (0.6% қарсы 6.1%; p=0.006) аз байқалды. Прегравидальды дайындығы бар әйелдердің плаценталарында аналық тамырлы малперфузияның гистопатологиялық нәтижелері (12.8% қарсы 29.9%; p<0,01), плацентаның жедел қабынуы (4.9% қарсы 11.6%; p=0,028) және плацентаның созылмалы қабынуы (5.5% қарсы 12.8%; p=0,022) сирек кездеседі, сонымен қатар хориальды пластинада және амниотикалық қабықшаларда (7.9% қарсы 16.5%; p=0,019) меконийі бар макрофагтар аз кездеседі. Қорытынды. Ананың денсаулығын жақсартуға бағытталған прегравидарлы дайындық плацентадағы гистопатологиялық нәтижелердің төмендеуіне және перинаталдық нәтиженің жақсаруына әкеледі. Плацентаның морфологиялық зерттеуі прегравидарлы дайындықсыз әйелдерде ағымдағы және кейінгі жүктілік пен босанудың қолайсыз нәтижелерін азайтуға бағытталған стратегияның ажырамас бөлігі болуы керек.</jats:p>