Abstract
<jats:p>Objective: To evaluate the impact of epilepsy duration and type of antiepileptic therapy on acid–base balance and oxygenation parameters in patients with pharmacoresistant focal epilepsy during the perioperative period. Methods: A retrospective cohort study included 93 adult patients who underwent neurosurgical treatment for pharmacoresistant focal epilepsy between 2019 and 2024. Demographic data, intraoperative fluid therapy, acid–base balance, gas exchange, and respiratory outcomes were analyzed. Patients were stratified by epilepsy duration (≤15 years, >15 years) and therapy type (monotherapy, polytherapy). Results: Neither epilepsy duration nor therapy type significantly affected acid–base balance or gas exchange. Patients with epilepsy duration >15 years required longer mechanical ventilation. Polytherapy was associated with a higher positive fluid balance (p=0.02). Early postoperative seizures occurred in 9.7% of patients and were linked to increased pH and HCO₃⁻ without gas exchange deterioration. Conclusions: Epilepsy duration and type of antiepileptic therapy did not significantly influence acid–base balance or oxygenation in the early postoperative period but were related to fluid balance and ventilation duration. A personalized approach to perioperative fluid and respiratory management is recommended.</jats:p> <jats:p>Цель: Оценить влияние длительности заболевания и типа противоэпилептической терапии на показатели кислотно-щелочного состояния и оксигенации у пациентов с фармакорезистентной фокальной эпилепсией в периоперационном периоде. Методы: Проведено ретроспективное когортное исследование у 93 взрослых пациентов, перенесших нейрохирургическое лечение фармакорезистентной фокальной эпилепсии в 2019–2024 гг. Анализировались демографические данные, показатели инфузионной терапии, параметры кислотно-щелочного состояния, газообмена и дыхательные исходы. Пациенты стратифицированы по длительности заболевания (≤15 лет, >15 лет) и типу противоэпилептической терапии (монотерапия, политерапия). Результаты: Длительность заболевания и тип терапии не оказали статистически значимого влияния на показатели кислотно-щелочного состояния и газообмена. У пациентов с длительностью заболевания более 15 лет отмечена тенденция к увеличению времени искусственной вентиляции легких. Политерапия сопровождалась более высоким положительным гидробалансом (p=0,02). Судороги в раннем послеоперационном периоде наблюдались у 9,7% пациентов и ассоциировались с повышением рН и HCO₃⁻ без нарушений газообмена. Выводы: Длительность заболевания и характер противоэпилептической терапии не определяют выраженных изменений кислотно-щелочного состояния и оксигенации в раннем послеоперационном периоде, однако связаны с инфузионным балансом и длительностью искусственной вентиляции легких. Необходим персонализированный подход к инфузионной и респираторной терапии у данной категории пациентов.</jats:p> <jats:p>Мақсат: Дәріге төзімді ошақты эпилепсиясы бар науқастарда ауру ұзақтығы мен антиепилептикалық терапия түрінің қышқыл-сілтілік тұрақтылық пен оксигенация көрсеткіштеріне периоперациялық кезеңде әсерін бағалау. Әдістер: 2019–2024 жж. дәріге төзімді ошақты эпилепсия бойынша нейрохирургиялық операция жасалған 93 ересек науқас талданды. Демографиялық деректер, инфузиялық терапия, қышқыл-сілтілік тұрақтылық, газ алмасу көрсеткіштері және тыныс алу нәтижелері қаралды. Пациенттер ауру ұзақтығына (≤15 жыл, >15 жыл) және терапия түріне (монотерапия, политерапия) бөлінді. Нәтижелер: Ауру ұзақтығы мен терапия түрі қышқыл-сілтілік тұрақтылық пен газ алмасуға айтарлықтай әсер етпеді. >15 жылдық анамнезі бар науқастарда өкпенің жасанды желдету ұзақтығы ұзарды. Политерапия оң гидробаланс жоғарылауымен байланысты болды (p=0,02). Ерте операциядан кейінгі құрысу 9,7% науқаста байқалды, ол рН мен HCO₃⁻ жоғарылауымен, бірақ газ алмасу бұзылуымен сипатталмады. Қорытындылар: Ауру ұзақтығы мен антиепилептикалық терапия түрі ерте операциядан кейінгі кезеңде қышқыл-сілтілік тұрақтылық пен оксигенацияға айқын әсер етпейді, бірақ инфузиялық баланс пен өкпені жасанды желдету ұзақтығымен байланысты. Бұл топтағы науқастарда инфузиялық және тыныс алу терапиясына жекеленген көзқарас қажет.</jats:p>