Abstract
<jats:p>Introduction.Legg-Calve-Perthes disease is an idiopathic aseptic avascular osteonecrosis of the epiphysis of the femoral bone head. The age of diagnosis of the disease is usually between 4 and 12 years-old age, with an average of 6 years-old age. The course and prognosis of Perthes disease is difficult to predict. The prognosis of the disease depends on the age of the child, on the site of damage to the epiphysis of the femoral head, on the level of the destroyed height of the lateral column of the pineal gland. Materials and methods. The study design is a prospective controlled clinical trial. From 2018 to 2022, 10 children with Legg-Calve-Perthes disease were operated. Under general anesthesia, the patient underwent hardware unloading of the hip joint under X-ray control. The age of the patients ranged from 7 to 11 years-old, 9 cases were boys, 1 case was a girl and all cases were one-sided. The duration of treatment in the device ranged from 28 to 39 days. Radiologically, the severity of the disease and the indications for surgery were set according to the classifications of Salter-Thomson and Catterall. Results The follow-up period ranged from 6 months to 4 years, with an average of 2 years. A total of 10 patients (9 boys and 1 girl) were enrolled in this study. The median age at symptom onset was 8.3 years-old (range 7–11 years-old) and the median age of having surgery was 9.1 years-old (range 7–11 years-old). Five cases are right-sided hip lesions, the remaining five are left-sided hip lesions. In the present study, there was not a single case of bilateral hip lesion. At the time of surgery, two patients had 2nd stage of the disease, eight patients had 3rd stage of the disease (20% in the second stage of the disease, 80% in the third stage). Distraction was performed over an average of 14 days (range 10-17 days). The median duration of AEF wearing was 30.6 days (range 28–39 days). Conclusions. Hardware unloading of the hip joint is currently a promising treatment for Legg-Calve-Perthes disease, which has a future. This method of treatment has advantages such as simplicity of technique, minimal complication rate, short period of hospitalization, correction of shortening, since it increases the length of the limb, shorten the recovery time of the femoral head. Providing radiographic sphericity of the femoral head improves the range of motion of the hip joint.</jats:p> <jats:p>Введение. Болезнь Легга-Кальве-Пертеса это идиопатический асептический аваскулярный остеонекроз эпифиза головки бедренной кости. Возраст постановки диагноза заболевания обычно составляет от 4 до 12 лет, среднем в 6 лет. Течение и прогноз болезни Пертеса тяжело предсказать. Прогноз заболевания зависит от возраста ребенка, от участка поражения эпифиза головки бедра, от уровня разрушенной высоты латерального столба эпифиза. Материалы и методы. Дизайном исследования является проспективное контролируемое клиническое исследование. С 2018 года по 2022 год в было прооперировано 10 детей с заболеванием Легг-Кальве- Пертеса. В условиях общей анестезии пациенту выполнялся аппаратная разгрузка тазобедренного сустава под рентгенологическим контролем. Возраст пациентов варьировался от 7 до 11 лет, 9 случаев мальчики, 1 случай девочка и все случаи были односторонними. Продолжительность лечения в аппарате варьировалось от 28 до 39 дней. Рентгенологически тяжесть заболевания и показания к операции выставляли по классификациям Солтера-Томсона и Каттералла. Результаты. Период наблюдения составлял от 6 месяцев до 4 лет, в среднем 2 года. В общей сложности в это исследование были включены 10 пациентов (9 мальчиков и 1 девочка). Средний возраст на момент появления симптомов составлял 8,3 года (диапазон 7–11 лет), а средний возраст на момент операции составлял 9,1 лет (диапазон 7–11 лет). Пять случаев правостороннее поражение тазобедренного сустава, остальные пять - левостороннее поражение тазобедренного сустава. В настоящем исследовании не было ни одного случая с двусторонним поражением тазобедренного сустава. На момент операции у двоих пациентов было 2 степень заболевания, у восьмерых 3 стадия заболевания (20% на второй стадии заболевания, 80% на третей стадии). Дистракция проводилась в среднем в течение 14 дней (диапазон 10-17 дней). Средняя продолжительность ношения АВФ составила 30,6 дней (диапазон 28–39 дней). Выводы. Аппаратная разгрузка тазобедренного сустава в настоящее время является перспективным методом лечения болезни Легга- Кальве- Пертеса, у которого есть будущее. Этот метод лечения имеет преимущества, как простота техники, минимальная частота осложнений, короткий период госпитализации, коррекция укорочения, поскольку оно увеличивает длину конечности, сократит сроки восстановления головки бедра. Обеспечивая рентгенографическую сферичность головки бедренной кости улучшает диапазон движения тазобедренного сустава.</jats:p> <jats:p>Кіріспе. Легг-Кальве-Пертес ауруы — бұл жамбас сүйегінің басының эпифизінің идиопатиялық асептикалық аваскулярлық остеонекрозы. Диагноз негізінен 4-тен 12 дейінгі жаста, көбінесе 6 жаста қойылады. Аурудың ағымы мен болжамы баланың жасына, жамбас сүйегі басының эпифизінің зақымданған аймағына және эпифиздің бүйір бағанының биіктігінің бұзылу деңгейіне байланысты. Материалдар мен әдістер. Зерттеу дизайны проспективті бақыланатын клиникалық зерттеу болып табылады. 2018-2022 жылдар аралығында Легг-Кальве-Пертес ауруымен 10 балаға ота жасалды. Жалпы анестезия жағдайында пациентке жамбас буынын рентген бақылауымен аппараттық жеңілдету жүргізілді. Пациенттердің жасы 7-ден 11 жасқа дейін, 9 ұл және 1 қыз болды, барлық жағдайлар біржақты болды. Аппаратта емдеу ұзақтығы 28-ден 39 күнге дейін өзгерді. Аурудың ауырлығын және операция көрсеткіштерін рентген арқылы Salter-Thompson және Catterall классификациялары бойынша анықтады. Нәтижелер. Бақылау кезеңі 6 айдан 4 жылға дейін, орта есеппен 2 жылды құрады. Зерттеуге 10 пациент (9 ұл және 1 қыз) енгізілді. Симптомдардың пайда болған сәтіндегі орташа жас 8,3 жасты (7–11 жас), ал ота жасалған сәттегі орташа жас 9,1 жасты (7–11 жас) құрады. Бес жағдайда оң жақ жамбас буыны, қалған бесеуінде сол жақ жамбас буыны зақымдалды. Зерттеуде екі жақты зақымдалу жағдайлары тіркелген жоқ. Ота кезінде екі пациентте аурудың 2 сатысы, сегіз пациентте 3 сатысы анықталды (20% — 2-саты, 80% — 3-саты). Орташа дистракция кезеңі 14 күн (10-17 күн), ал аппаратты кию ұзақтығы орта есеппен 30,6 күн (28–39 күн) болды. Қорытынды. Жамбас буынын аппараттық жеңілдету қазіргі уақытта Легг-Кальве-Пертес ауруын емдеудің болашағы зор әдісі болып табылады. Бұл әдістің техникасының қарапайымдылығы, асқынулардың минималды жиілігі, қысқа ауруханада болу кезеңі, аяқтың ұзындығын арттыра отырып, қысқаруды түзету сияқты артықшылықтары бар. Жамбас басының қалпына келу уақытын қысқартады және рентгенологиялық түрде эпифиз басының сфералық формасын сақтауды қамтамасыз етеді, бұл жамбас буынының қозғалыс диапазонын жақсартады.</jats:p>