Abstract
<jats:p xml:lang="tr">Süleyman Demirel, 27 Mayıs askeri müdahalesi tarafından kapatılan Demokrat Parti’nin siyasal mirasçısı olarak kurulan Adalet Partisi’nin (AP) 28 Kasım 1964’de düzenlediği kongrede genel başkan seçilmiştir. Yaklaşık bir yıl sonra, 10 Ekim 1965’te yapılan seçimlerde ise partisini birinci yapmayı başarmış ve başbakanlık görevini üstlenmiştir. Dönemin en etkili sol yayını olan Yön, bu süreçte “yerli ve uluslararası sermayenin temsilcisi ve emperyalizmin işbirlikçisi” olarak nitelendirdiği Demirel’e karşı yoğun bir şekilde muhalefet etmiştir. Bu çalışmada hem Yön’ün Demirel’e yönelik söylemi hem de AP’nin 10 Ekim seçimlerini kazanmasına verdiği tepki incelenmiş, bunun üzerinden de Yön’cülerin 1965 Türkiye’sine nasıl baktığı ve 10 Ekim sonrası benimsediği siyasal strateji ortaya konulmaya çalışılmıştır.</jats:p>