Abstract
<jats:p xml:lang="tr">Bu çalışma, ütopya kavramını kuramsal ve tarihsel bir çerçevede ele alarak İspanyol edebiyatındaki gelişimini ve özellikle Sinapia adlı anonim eserin bu gelenek içindeki yerini incelemektedir. Ütopya, yalnızca ideal bir toplum tasarımı değil, mevcut toplumsal düzeni eleştiren ve dönüştürme potansiyeli taşıyan düşünsel bir araç olarak değerlendirilir. Çalışma, modern ütopya düşüncesinin Rönesans’tan itibaren Avrupa’da geçirdiği dönüşümü ana hatlarıyla ortaya koyduktan sonra, İspanyol ütopyasının özgün karakterine odaklanır. İspanyol düşüncesinde ütopya, yalnızca kurmaca bir tür olarak değil, Yeni Dünya deneyimiyle iç içe geçmiş yenilikçi projelerle bağlantılı bir pratik alan olarak ortaya çıkmıştır. Çalışmanın merkezinde yer alan ve tam adı Descripción de la Sinapia, península en la tierra austral olan Sinapia, İspanyol edebiyatında sistematik bir ütopya örneği olarak kabul edilir. 1975 yılında Campomanes Kontu arşivlerinde keşfedilen bu metin, Aydınlanma düşüncesinin etkilerini yansıtan ideal bir toplum modeli sunar. Eser, İspanya’nın toplumsal ve siyasal gerçekliğine karşıt bir model kurarak Aydınlanma ideallerini kurmaca bir yarımada aracılığıyla ortaya koyar. Sinapia’da eşit bir mülkiyet düzenine dayanan ve halkın erdem anlayışı üzerinde şekillenen bir toplum tasviri dikkat çeker. Bu çalışma, İspanyol edebiyatının ütopik kurgu açısından gelişmemiş olduğu yönündeki yaygın görüşü sorgulamakta; Sinapia’yı, hem Avrupa ütopya geleneğinin bir devamı hem de İspanyol düşüncesindeki reformist yaklaşımın özgün bir ürünü olarak konumlandırmaktadır. Bu bağlamda eser salt hayalî bir ütopya tasarımı değil, mevcut gerçekliğe yöneltilmiş eleştirel ve dönüştürücü bir metin olarak yeniden değerlendirilmektedir.</jats:p>