Abstract
<jats:p xml:lang="tr">Platoncu sistemde sanatın gayesinin ne olduğu sorusunu cevaplandırmak, Platoncu sistem ile ilişkili farklı birkaç soruyu cevaplandırmayı gerekli kılmaktadır. Bu sorulardan ilki sanat eserinin doğasının ne olduğu sorusudur. Doğa, gayenin üzerine inşa edildiği temel olarak kabul edilmelidir. Platon, sanatın mimesis olduğunu ifade eder. Ancak mimesis, kelime anlamının düşündürdüğünün aksine kabaca kopyadan ibaret değildir. Mimesis, Platoncu sistemde sanatçının kendisine ideayı örnek olarak eserini yaratması ve sanatçının elinde bir hakikatin inkişaf etmesi manasına gelmektedir. İdeayı değil de somut bir nesneyi örnek alarak eserini yaratan sanatçı hakikatten iki derece uzaklaştığı için eseriyle beraber Platon’un devletinden kovulmuştur. Yalnızca iyinin, doğrunun ve güzelin hakiki bilgisine muttali erdemli sanatçı eserini yaratırken ideayı örnek alacaktır. Erdemli sanatçının eseri erdeme dair olacaktır; çünkü eser esasında sanatçının edindiği doğruluk ve ölçülülük ilkelerinin inkişaf etmiş halidir. Erdemli sanatçının erdeme dair eseri muhatabını da erdemli olmaya teşvik ederek kişiyi ve toplumu dönüştürecektir. Sanatın kişiyi ve toplumu dönüştürme gücü, Platon’un sanat eserine gençlerin eğitiminde önemli bir yer tahsis etmesine zemin hazırlamıştır. Ahlak eğitiminde bir araç olarak kullanılması, Platoncu sistemde sanatın işlevine karşılık gelmektedir. Bu çalışma sanat eserinin gayesinin ne olduğu sorusunu doğa ve işlev kavramları çerçevesinde cevaplandırmaya çalışacaktır.</jats:p>