Abstract
<jats:p xml:lang="tr">Nobel ödüllü Polonyalı yazar Henryk Sienkiewicz’in Quo Vadis adlı romanı, Roma İmparatorluğu’nun Nero dönemindeki yozlaşmış yapısını ve Hıristiyanlığın yükselişini etkileyici bir şekilde betimleyen tarihî bir romandır. Bu çalışma, yazarın Quo Vadis romanında Havari Petrus’un kişiliği ve imgesini çözümleyerek, Hıristiyanlık inancının Roma İmparatorluğu’nun çöküş dönemindeki ahlâkî ve ruhsal yozlaşmaya karşı bir direniş biçimi olarak nasıl temsil edildiğini ortaya koymaktadır. Roman, tarihsel gerçekliği dinî ve sembolik bir düzlemde yeniden kurarken, Havari Petrus’un korku ve tereddütlerinden inanç ve teslimiyete uzanan içsel dönüşümünü merkezine alır. Sienkiewicz, Petrus’un insanî zaaflarıyla birlikte onun kararlılığını, tevazusunu ve liderlik vasıflarını da ön plana çıkararak, inancı bireysel bir deneyimden evrensel bir kurtuluş düşüncesine dönüştürür. Yapılan çözümlemeler, yazarın Hıristiyanlık değerlerini bir inanç sistemi olduğu kadar, Roma’nın baskıcı gücüne karşı manevî bir alternatif olarak kurguladığını göstermektedir. Eserdeki dil ve retorik yapı, inanç-güç, tevazu-gurur ve madde-maneviyat karşıtlıkları üzerinden ahlâkî bir denge arayışını yansıtır. Quo Vadis, insanın ruhsal bir mücadele alanında yeniden doğuşunu konu edinen evrensel bir anlatı olarak değerlendirilmektedir.</jats:p>