Abstract
<jats:p>Publikacja prezentuje wybór tekstów Oskara Rosenfelda, wiedeńskiego pisarza, dziennikarza i działacza syjonistycznego, deportowanego jesienią 1941 roku do getta łódzkiego. Zatrudniony w Wydziale Archiwum, Rosenfeld należał do najważniejszych niemieckojęzycznych kronikarzy kultury łódzkiego getta. Współtworzył jego codzienną kronikę, opracowywał hasła do encyklopedii getta oraz podejmował próby literackiego opisu rzeczywistości dzielnicy zamkniętej. Tom gromadzi teksty Rosenfelda związane z jego działalnością w Wydziale Archiwum, a także polski przekład Zeszytu 12, brulionowego świadectwa początków jego archiwalnej refleksji nad kulturą getta. Zebrane materiały ukazują stopniową przemianę getta z przestrzeni, w której trwały jeszcze szczątkowe formy życia społecznego i artystycznego, w obóz niewolniczej pracy, głodu i deportacji. Szczególne znaczenie tomu polega na wydobyciu antropologicznego sensu pojęcia „kultura getta”. Rosenfeld nie opisuje jej wyłącznie jako sfery sztuki, lecz jako zespół praktyk, języków, relacji i strategii przetrwania ludzi funkcjonujących w warunkach przymusu, izolacji i permanentnego zagrożenia. Publikacja, poprzedzona tekstami wprowadzającymi Krystyny Radziszewskiej i Saschy Feucherta, stanowi ważne źródło do badań nad gettem łódzkim, dokumentowaniem Zagłady oraz niemieckojęzycznym piśmiennictwem świadectwa.</jats:p>