Abstract
<jats:p>W drugim tomie „Rzeczy ludzi średniowiecza” uwaga skupiona jest na tych rzeczach, które były dosłownie najbliższe człowiekowi – ubraniach i drobnych przedmiotach, które starano się mieć przy sobie, a także tych, które pomagały funkcjonować w społeczeństwie i zaspokajać potrzeby intelektualne czy estetyczne. Należą do nich przedmioty związane z religią, szeroko pojętą administracją i prawem, a także kulturą i rozrywką. Przedstawiony tu obraz oparty jest na znaleziskach archeologicznych, informacjach ze źródeł pisanych oraz ikonografii. Autorka stara się ukazać ludzi średniowiecza tak, jak mogliby wyglądać, gdybyśmy spotkali ich na ulicy lub w ich domach. Omawia zróżnicowanie zarówno ubioru, jak i akcesoriów, biżuterii i innych drobnych przedmiotów osobistych. Portret elit społecznych, dzięki dostępnym ilustracjom i opisom, jest znacznie pełniejszy niż obraz przedstawicieli większej, ale biedniejszej części średniowiecznego społeczeństwa. Rozdział poświęcony wierzeniom zawiera informacje o wielu przedmiotach związanych z praktykami pogańskimi, a także tych, które pojawiły się wraz z rozprzestrzenianiem się chrześcijaństwa. Kolejne dwa rozdziały przedstawiają obraz życia intelektualnego i społecznego widziany przez pryzmat przedmiotów. Należą do nich na przykład książki i przybory do pisania, instrumenty alchemików i aptekarzy, przyrządy nawigacyjne, a także okulary czy zegary. Następnie omówiono wszelkiego rodzaju przedmioty niezbędne do funkcjonowania administracji i sądownictwa. Ostatnia część poświęcona jest informacjom o rozrywkach, jakim oddawali się ludzie w średniowieczu, a przede wszystkim o przedmiotach, które im w tym pomagały.</jats:p>