Abstract
<jats:p xml:lang="tr">Amaç: Bipolar bozukluğu olan ergenlerde başlangıç ve taburculuk dönemindeki inflamasyon belirteçlerinin lityum tedavisine yanıtı öngörüp öngörmediğini araştırmak.Yöntemler: Akut manik atak nedeniyle hastaneye yatırılan doksan üç ergen retrospektif olarak analiz edildi. Young Mani Derecelendirme Ölçeği (YMRS) değişimi birincil çıktıyı oluşturdu. Nötrofil-lenfosit oranı (NLR), nötrofil-monosit oranı (NMR), lenfosit-monosit oranı (LMR) ve trombosit-lenfosit oranı (PLR) için çok değişkenli doğrusal regresyon modelleri oluşturuldu ve yaş, cinsiyet, lityum dozu, olanzapin eşdeğer dozu, psikotik semptomlar ve hastanede kalış süresine göre ayarlandı.Bulgular: Hastaların ortalama yaş 16,1 ± 1,5 yıl idi. Hastaların 41’i (%44,1) kadın iken 52’si (%55.9) erkek idi. Ortalama lityum taburculuk dozu 1103 ± 284 mg/gündü. GAF'ın ortalama 25,2 puan artmasıyla fonksiyonelite sonuçları önemli ölçüde iyileşti. YMRS puanları başlangıçtaki 28,4 ± 8,7'den taburculukta 8,2 ± 6,1'e düştü. Ortalama iyileşme -20,2 ± 9,3 puandı ve hastaların %83,9'unda ≥%50 azalma izlendi. Başlangıçtaki NMR (β = -0,162, p = 0,043) ve LMR (β = -0,269, p = 0,040), YMRS iyileşmesiyle anlamlı şekilde ilişkiliydi. Taburculuk değerleri herhangi bir öngörü değeri göstermedi. Tüm modellerin açıklayıcı gücü düşüktü (ayarlanmış R² &lt; 0,12).Sonuç: Yükselmiş başlangıç NMR ve LMR, bipolar bozukluğu olan ergenlerde lityum yanıtını orta düzeyde tahmin edebilir, ancak öngörücü faydaları sınırlıdır.</jats:p>