Abstract
<jats:p>Współczesna wojna rosyjsko-ukraińska spowodowała zwrot od postmodernizmu w stronę metamodernizmu, którego zasady estetyczne opierają się na szczerości i entuzjazmie jako wyznacznikach i wartościach nowego światopoglądu. Wojna zreaktywowała również w literaturze ukraińskiej dziedzictwo i wartości filozofii egzystencjalnej, którą Jaryna Czornohuz uzasadnia mianem neoegzystencjalizmu – stylu, estetyki, filozofii, nadającej sens ludzkim wyborom i przeżytym traumatycznym doświadczeniom granicznym. Celem artykułu jest analiza wątków egzystencjalnych w wierszach Czornohuz. Wykorzystując takie metody, jak imagologia, mitopoetyka, intertekstualizm i krytyka feministyczna, zidentyfikowano i przeanalizowano poetykę manifestacji wątków egzystencjalnych w wierszach autorki. Wnioskuje się, że egzystencjalne motywy wyboru w wierszach Chornoguz można wywodzić z różnych perspektyw: żołnierza broniącego ojczyzny, kobiety, która postanawia wyjść poza tradycyjną rolę, jednostki zmagającej się z własnym bólem i traumatycznymi uczuciami, świadka wojny dokonującego wyboru, by pamiętać, dawać świadectwo i być obecnym. Motywy te wynikają z wojny, która również spowodowała zwrot w stronę neoegzystencjalizmu jako nurtu w ramach metamodernizmu.</jats:p>