Abstract
<jats:p>Celem publikacji jest próba ustalenia realizacji przez premiera Donalda Tuska dwóch cech autentyczności politycznej, tj. bliskości i zwyczajności, w trzech wygłoszonych przez polityka exposé w dniach 23 listopada 2007, 18 listopada 2011 i 12 grudnia 2023 r. W badaniach wykorzystano ilościową i jakościową analizę treści oraz analizę dyskursu. Jeśli chodzi o zastosowaną metodologię, odwołano się do koncepcji autentyczności politycznej (political authenticity) autorstwa Simona Luebkego i Ines Engelmann, pomocniczo zaś skorzystano z koncepcji ramowania (framing) Shanta Iyengara. Wyniki przeprowadzonej analizy wskazują stopień nasycenia analizowanych cech autentyczności politycznej w materiale źródłowym, który wynosił dla kategorii bliskości (intimacy) 17 proc., a dla kategorii zwyczajności (ordinariness) 37 proc. W przemówieniach Tuska stwierdzono wysoki odsetek ram wspierających, zarówno epizodycznych, jak i tematycznych. Badania potwierdzają teatralność społecznych zachowań polityków i narracyjny sposób konstruowania przez nich rzeczywistości politycznej. Artykuł sytuuje się w obszarze analiz empirycznych dotyczących komunikowania liderów politycznych III RP.</jats:p>