Abstract
<jats:p xml:lang="tr">Evrenin Yatışmaz Yapısı öyküsü postmodern anlatının kendinden önce yazılan metinlerden beslenen yapısını görünür kılarken, diğer taraftan daha başlığından itibaren okuru felsefi bir düşünce zeminine davet eder. Kitabın adını İranlı düşünür Abdulkerim Süruş’un Evrenin Yatışmaz Yapısı adlı eserinden alması, metnin düşünsel yönünü derinleştirir. Her ne kadar “yatışmazlık” kavramı öyküde doğrudan felsefi anlamıyla işlenmese de öyküyle Süruş’un eseri arasında düşünsel bir paralellik kurulabilir. Öykünün çok katmanlı bir yapısı öykünün iç örgüsüyle birlikte anlamın nasıl üretildiğini de tartışmayı gerektirir. Çalışmanın amacı, anlatının biçim ve içerik düzeyinde kurduğu bu yatışmazlık ilişkisini postmodern bağlamda ve metinlerarasılık düzleminde çözümlemek, kullanılan metinlerarası tekniklerin olay örgüsündeki işlevini ortaya koymak ve Aykut Ertuğrul’un Evrenin Yatışmaz Yapısı öyküsünde postmodern anlatının her an kendini yeniden inşa etmesiyle Abdulkerim Süruş’un Evrenin Yatışmaz Yapısı adlı eserinde temellendirdiği “cevher-i hareket” kuramı arasındaki düşünsel bağı tartışmaktır.</jats:p>